Георг Брант (; ) — шведскі хімік і мінералог. Член Шведскай каралеўскай акадэміі навук.
Біяграфія Сын фармацэўта, з дзяцінства цікавіўся хіміяй і металургіяй. Вучыўся ва Універсітэце Упсалы, затым у 1721—1724 гг. удасканальваўся ў навуках у Лейдэнскім універсітэце ў Галандыі.
Карыстаўся вялікім аўтарытэтам і рэпутацыяй як хімік, і ў 1727 годзе быў прызначаны кіраўніком хімічнай лабараторыі ў Савеце руднікоў Швецыі, а з 1730 года — начальнікам Каралеўскага манетнага двара.
Галоўнай тэмай навуковых пошукаў Бранта была хімія мыш’яку. Яго высновы, апублікаваныя ў 1733 годзе, уяўляюць сабой першы падрабязны трактат аб розных злучэннях мыш’яку, іх складзе, а таксама іх растваральнасці ў розных асяроддзях. Даследаваннямі Бранта выразна ўсталяваны металічны характар і даказана, што белы мыш’як (мыш’як аксід) з’яўляецца аксідам гэтага металу.
Дэталёва вывучыў і апісаў таксама метады атрымання шматлікіх металаў і неметалаў — ртуці, вісмута, сурмы, цынку.
У 1735 годзе адкрыў новы хімічны элемент — кобальт, першы метал, які не быў вядомы ў старажытнасці. Яго ён апісаў у сваёй дысертацыі «Пра паўметалы» (Dissertatio de semimetallis). У ёй ён паказаў, што меў гонар адкрыць новы «паўметал», які раней часта прымаўся за вісмут. У 1737 годзе выявіў руду вісмута. Крыніцы
Катэгорыя:Хімікі Швецыі