Мікалай Паплаўскі герба Бялыня (нарадзіўся 4 снежня 1636 г. у Паплавах на Падляшшы, памёр 7 верасня 1711 г. у Львове) — каталіцкі святар, схаластык познанскай катэдральнай капітулы ў 1676–1677 гадах, біскуп Інфлянцкі 1685 - 1710 г.
З 1670 года познанскі канонік, затым варшаўскі і плоцкі дэкан. Каралеўскі прапаведнік, выступаў з прамовамі і пропаведзямі падчас парламенцкіх пасяджэнняў. У 1685 годзе ён быў прызначаны Інфлянцкім біскупам і стала жыў у Дынабургу. Пры гэтым актыўна прыязджаў і ўдзельнічаў у пасяджэннях Сената.
Выконваў абавязкі фактычнага інквізітара, ён старшынстваваў на духоўным судзе, які прызнаў Казіміра Лышчынскага вінаватым па падазрэнні ў атэізме. Біскуп патрабаваў для яго смяротнага пакарання, што выклікала пратэсты паслоў на сойме і свецкіх сенатараў, якія лічылі такое ўмяшальніцтва і прысуд парушэннем права.
Пасля сарванага канвакацыйнага сейма 1696 года ён далучыўся да Генеральнай канфедэрацыі 28 верасня 1696 года.
У ліпені 1710 года ён быў прызначаны архібіскупам Львоўскім, але памёр, не атрымаўшы пацверджання прызначэння ад Папы Рымскага.
Зноскі
Катэгорыя:Памерлі ў 1711 годзе Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1636 годзе Катэгорыя:Постаці Даўгаўпілса Катэгорыя:Біскупы інфлянцкія Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі