thumb|200px|Мазовія на карце Польшчы right|thumb|200px|Мазавецкая зямля ва ў XIII—XVIII стагоддзях Мазо́вія, радзей Мазоўша, Мазавецкая зямля (, лац. Masovia, ) — гістарычная вобласць у цэнтры Польшчы. Галоўны горад — Варшава. Жыхары Мазовіі завуцца мазаўшанамі.
У перыяд валадарання Конрада I (1207), які для абароны сваёй краіны ад спусташэнняў прусамі навёў на Прусію нямецкіх рыцараў, на тэрыторыі Мазовіі, якая была ў старажытны час часткай Польшчы, утварылася Мазавецкае княства. Калі ў 1526 са смерцю князёў Януша і Жыгімонта спынілася дынастыя Пястаў, што кіравала ў Мазовіі, кароль Жыгімонт I ізноў далучыў Мазовію да Польшчы.
Пры трэцім падзеле Рэчы Паспалітай, у 1795, Мазовія дасталася Прусіі, ад якой у 1807 была аддзелена і далучана да Герцагства Варшаўскага; у 1814 годзе ўвайшла ў склад Царства Польскага.
У XIV—XVII стагоддзях перасяленцы з паўночнай часткі Мазовіі актыўна каланізавалі паўднёвыя раёны Дзяржавы Тэўтонскага ордэна, у выніку чаго гэтыя землі атрымалі назву Мазурыя, гэта значыць зямля мазураў.
Вядомыя асобы Антоній Арцяхоўскі (1675—1709) — езуіцкі святар і педагог. Станіслаў Бабінскі (1611—1664) — езуіцкі святар і педагог. Андрэй Казімір Пагажэльскі (каля 1616—1684) — езуіцкі святар і педагог. Марцін Фляшчынскі (1724—1761) — езуіцкі святар і педагог.
Літаратура
Катэгорыя:Гістарычныя вобласці Польшчы