A mutilación xenital consiste en calquera tipo de procedemento que supoña a lesión dos xenitais externos ou a súa extirpación parcial ou total por motivos alleos ás necesidades médicas e sen ter en conta o parecer da persoa á que se lle practica.
As razóns para levar a cabo a mutilación xenital adoitan ser de tipo cultural ou social. Para a maioría das culturas nas que se practica, a principal razón para a mutilación xenital feminina é a crenza de que é necesaria para conseguir un bo casamento.
Ámbito xeográfico En todo o mundo, máis de 200 millóns de nenas e mulleres padeceron algún tipo de mutilación xenital. En África máis de 125 millóns de nenas maiores de 10 anos foron vítimas de mutilación xenital. África Occidental é a rexión con maior incidencia desta práctica, onde o número de vítimas supera o 85% das mulleres de entre 15 e 45 anos.
En América existe tamén esta tradición entre o pobo emberá chamí, que se estende entre zonas de Ecuador, Colombia e Panamá. Calcúlase que aínda se realiza a dúas de cada cinco nenas.
Clasificación Tipos de mutilación xenital feminina En 1995 a OMS establece catro tipos de mutilación xenital feminina, que son os seguintes:
Tipo I: Resección parcial ou total do clítoris e/ou do prepucio (clitoridotomía). Na cultura islámica recoñécese como unha sunna (tradición) e adoita equipararse á circuncisión masculina. Tipo II: Resección parcial ou total do clítoris e labios menores, que pode incluír o corte dos labios maiores (escisión). Tipo III: Estreitamento da abertura vaxinal mediante o corte e a recolocación dos labios menores ou maiores, con ou sen resección do clítoris (infibulación ou circuncisión faraónica). Déixanse dous pequenos orificios para a saída da urina e do sangue menstrual. Tipo IV: Todos os demais procedementos lesivos dos xenitais externos con fins non médicos, tales como a perforación, a incisión, o raspado, a cauterización ou a introdución de substancias corrosivas na zona xenital.
Notas
Categoría:Aparato reprodutor Categoría:Mutilación