Opis techniczny: krzyż, gwiazda orderowa i wstęga (błękit mory) Wprowadzenie Parametry techniczne oraz wygląd insygniów Orderu Orła Białego są ściśle określone w polskim porządku prawnym, obecnie przede wszystkim przez ustawę o orderach i odznaczeniach z dnia 16 października 1992 r. oraz towarzyszące jej rozporządzenia Prezydenta RP. Współczesny wygląd odznaczenia nawiązuje bezpośrednio do wzorców wypracowanych w okresie II Rzeczypospolitej (ustawa z 1921 roku), które z kolei były rekonstrukcją klasycznych form z czasów Stanisława Augusta Poniatowskiego, oczyszczonych z naleciałości rosyjskich z okresu zaborów.
Krzyż Orderowy Krzyż Orderu Orła Białego jest wykonany ze złota lub pozłacanego srebra i ma formę krzyża maltańskiego o wymiarach 70 × 70 mm.
Awers: Ramiona krzyża są pokryte czerwoną emalią z białym obramowaniem (emalią białą). Pomiędzy ramionami krzyża znajdują się pęki złoconych promieni. W centrum krzyża umieszczony jest wizerunek Orła Białego w koronie, z rozpostartymi skrzydłami, pokryty białą emalią. Rewers: Ramiona krzyża są złocone, z obramowaniem z białej emalii. Na środku znajduje się okrągły, biało emaliowany medalion, na którym widnieje monogram RP (Rzeczpospolita Polska). Wokół medalionu, na ramionach krzyża, umieszczona jest dewiza orderu: „Za Ojczyznę i Naród”.
Gwiazda Orderowa Gwiazda jest noszona na lewej piersi i stanowi integralny element najwyższej godności państwowej.
Konstrukcja: Jest to gwiazda ośmiopromienna, wykonana ze srebra, o średnicy 80 mm. Promienie gwiazdy są fasetowane (szlifowane), co nadaje im połysk. Medalion centralny: W środku gwiazdy znajduje się okrągła tarcza pokryta białą emalią. Na niej umieszczony jest złocony monogram RP. Medalion otacza granatowa (ciemnobłękitna) obwódka, na której widnieje złocony napis z dewizą: „Za Ojczyznę i Naród”. Symbolika: Gwiazda nawiązuje do tradycji XVIII-wiecznych gwiazd haftowanych, jednak współcześnie wykonywana jest wyłącznie technikami jubilerskimi z użyciem metali szlachetnych.
Wstęga (Błękit mory) Wstęga orderowa jest kluczowym elementem identyfikacyjnym odznaczenia, a jej kolorystyka posiada głębokie uzasadnienie historyczne.
Materiał i splot: Wstęga jest wykonana z jedwabnej mory. „Mora” to rodzaj splotu tkackiego, który tworzy na powierzchni materiału charakterystyczny, falisty efekt wizualny, przypominający słoje drewna lub odbicie światła na wodzie. Kolorystyka: Barwa wstęgi to jasny błękit (często określany jako błękit królewski lub błękit ceruleum). Wybór tego koloru został ostatecznie usankcjonowany w 1713 roku przez Augusta II Mocnego, aby odróżnić polskie odznaczenie od saskiego Orderu św. Henryka (który posiadał wstęgę czerwoną). Wymiary i sposób noszenia: Wstęga ma szerokość 100 mm. Zgodnie z etykietą państwową jest noszona przez lewe ramię do prawego boku, gdzie u dołu, na kokardzie, zawieszony jest krzyż orderowy.