Próby mediacji: rola Kościoła i przedstawicieli dyrekcji kopalni W dniach poprzedzających pacyfikację, zarówno strona strajkująca, jak i przedstawiciele władz podejmowali próby rozwiązania konfliktu na drodze negocjacji. Mimo narastającego napięcia, w proces mediacji zaangażował się Kościół katolicki oraz dyrekcja kopalni, starając się zapobiec rozlewowi krwi.
Misja księdza Henryka Bolczyka Kluczową rolę duchową i mediacyjną odegrał ksiądz Henryk Bolczyk, kapelan górników z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego. Odprawiał on msze święte na terenie zakładu (m.in. na placu przed łaźnią łańcuszkową) i udzielał strajkującym sakramentów, w tym absolucji generalnej w obliczu zagrożenia życia. Ksiądz Bolczyk apelował o spokój i rozwagę, a jednocześnie przekazywał stanowisko górników władzom kościelnym i cywilnym. Jego obecność była dla załogi gwarancją moralnego wsparcia, choć nie udało mu się powstrzymać decyzji o ataku.
Negocjacje z dyrekcją i wojskiem Dyrektor kopalni Stanisław Maciejewski oraz komisarz wojskowy płk Wacław Rymkiewicz prowadzili rozmowy z Komitetem Strajkowym. Dyrekcja, znajdująca się pod presją Sztabu Wojewódzkiego w Katowicach, wzywała do zakończenia protestu, ostrzegając przed nieuchronną pacyfikacją. Jednak władze wojewódzkie odrzuciły możliwość spełnienia postulatów politycznych (zniesienie stanu wojennego), uznając je za atak na ustrój państwa. Ostateczne załamanie rozmów nastąpiło 15 grudnia, kiedy to władze zażądały bezwarunkowego opuszczenia kopalni, co górnicy odrzucili, decydując się na trwanie w oporze.