forventning ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) oczekiwanie
(1.1) en forventning, forventningen, forventninger, forventningerne
(1.1) Sandsynlighed er forventning grundet på delvis viden. → Prawdopodobieństwo to oczekiwanie oparte na wiedzy cząstkowej. (1.1) Valgresultatet giver forhåbninger og forventninger om en ny og mere solidarisk politik. → Wynik wyborów budzi nadzieje i oczekiwania na nową, bardziej solidarną politykę.
forvente forventningsfuld