obstruir ()
czasownik przechodni (1.1) tamować, tarasować, zagradzać, blokować, zatykać (1.2) przeszkadzać, utrudniać, uniemożliwiać, torpedować, hamować
(1.1-2)
(1.1) El coágulo ha obstruido una arteria y ha provocado un infarto. → Skrzep zatkał tętnicę i spowodował zawał serca. (1.2) El sospechoso intentó obstruir la investigación destruyendo pruebas. → Podejrzany próbował utrudnić śledztwo niszcząc dowody.
(1.1) obturar, atascar, atrancar, ocluir, taponar (1.2) entorpecer, dificultar, estorbar, obstaculizar, frenar
(1.1) desobstruir, desatascar, desatrancar (1.2) facilitar, agilizar
obstrucción , obstruccionismo , obstruccionista /, obstructor , obstructora , obstruyente obstruccionista, obstructivo, obstructor, obstruyente obstruirse