φιλοσοφέω ()
philosophéō
czasownik nieprzechodni (1.1) dążyć do wiedzy lub mądrości, filozofowaćHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek–English Lexicon, hasło „φιλοσοφέω”, w serwisie Logeion, University of Chicago. (1.2) nauczać filozofii czasownik przechodni (2.1) rozważać, badać lub studiować cośDickinson College Commentaries, komentarz do Lizjasza 24.10, tekst, objaśnienie znaczenia i formy podstawowe czasownika „φιλοσοφέω”.
(1, 2) φιλοσοφέω / φιλοσοφῶ, aor. act. ἐφιλοσόφησα, perf. act. πεφιλοσόφηκα, perf. med.-pass. πεφιλοσόφημαι, aor. pass. ἐφιλοσοφήθην
(1.1) φιλοκαλοῦμέν τε γὰρ μετ’ εὐτελείας καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας. → Miłujemy piękno z prostotą i miłujemy mądrość bez zniewieściałościTukidydes, Wojna peloponeska 2.40.1, tekst grecki w Scaife Viewer, Perseus Digital Library.. (2.1) […] τοῦτο ζητεῖν καὶ τοῦτο φιλοσοφεῖν […]. → […] szukać tego i rozważać to […]
(1.1) φιλοσοφέω + περί + D. (przedmiot rozważań) (2.1) φιλοσοφέω + B.
φιλοσοφία , φιλοσόφημα , φιλοσόφησις φιλόσοφος, φιλοσοφητικός συμφιλοσοφέω φιλοσόφως
forma hasłowa φιλοσοφέω jest nieściągnięta; w dialekcie attyckim 1. os. lp. praesentis ma postać φιλοσοφῶ.