ὅστις ()
hóstis
zaimek względny nieokreślonyHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „ὅστις”, Scaife ATLASHerbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, § 339, Alpheios (1.1) ktokolwiek, którykolwiek, cokolwiek (1.2) w pytaniach pośrednich: kto, co, któryHerbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, §§ 2663, 2668, Alpheios
(1.1-2) odmiana złożona; oba człony, ὅς i τις, odmieniają się osobno. liczba przypadek rodzaj męski rodzaj żeński rodzaj nijaki liczba pojedyncza ὅστις ἥτις ὅ τι οὗτινος, ὅτου ἧστινος οὗτινος, ὅτου ᾧτινι, ὅτῳ ᾗτινι ᾧτινι, ὅτῳ ὅντινα ἥντινα ὅ τι liczba podwójna / ὥτινε ὥτινε ὥτινε / οἷντινοιν οἷντινοιν οἷντινοιν liczba mnoga οἵτινες αἵτινες ἅτινα, ἅττα ὧντινων, ὅτων ὧντινων ὧντινων, ὅτων οἷστισι(ν), ὅτοις αἷστισι(ν) οἷστισι(ν), ὅτοις οὕστινας ἅστινας ἅτινα, ἅττα
(1.1) ἅπας δὲ τραχὺς ὅστις ἄν νέον κρατῇ. → każdy zaś, kto od niedawna sprawuje władzę, jest surowyAjschylos, Προμηθεὺς δεσμώτης 35, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) Ὅστις ἄρα ἀγαθὸς ῥαψῳδός ἐστιν, οὗτος καὶ ἀγαθὸς στρατηγὸς τυγχάνει ὤν; → ktokolwiek więc jest dobrym rapsodem, ten okazuje się również dobrym dowódcą?Platon, Ἴων 541a, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) ἤδη ὦν ὅστις ἀγχόθεν χιόνα ἁδρὴν πίπτουσαν εἶδε, οἶδε τὸ λέγω. → ktokolwiek widział z bliska gęsty śnieg padający, wie, co mówięHerodot, Ἱστορίαι 4,31,2, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) οὐδ᾽ ὃ δρᾷς οὐδ᾽ ὅστις εἶ. → ani co robisz, ani kim jesteśEurypides, Βάκχαι 506, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) σὺ πότερον σαυτὸν ὅστις εἶ φράσεις; → czy ty powiesz, kim jesteś?Arystofanes, Πλοῦτος 56, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) ἐγώ μὲν οὖν οὐκ οἶδα θνητῶν ὅστις ἀθλιώτερος. → ja zatem nie wiem, kto spośród śmiertelnych jest bardziej nieszczęśliwyEurypides, Ἡρακλῆς Μαινόμενος 1015, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
(1.1) ὅστις ἄν … → ktokolwiek …; w zdaniu względnym o wartości warunkowej odpowiada konstrukcji ἐάν τις …Herbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, § 2560, Alpheios (1.2) używany w pytaniach pośrednich, m.in. po czasownikach oznaczających wiedzę, poznanie lub postrzeganie: οὐ οἶδα ὅστις εἶ → nie wiem, kim jesteś
ὅς, τις
złożenie ὅς + τις.
(1.1-2) Rodzaj nijaki ὅ τι bywa zapisywany jako ὅ, τι, aby odróżnić tę formę od spójnika ὅτι. (1.1-2) Krótsze formy ὅτου, ὅτῳ, ὅτων, ὅτοις i ἅττα są rzadkie w prozie, lecz bardzo częste w poezji; w inskrypcjach szczególnie częste są ὅτου, ὅτῳ i ἅττα. (1.1-2) U Homera występuje także poboczna forma rodzaju męskiego ὅτις oraz forma rodzaju nijakiego ὅττι. (1.1) W części użyć wartość uogólniająca słabnie i ὅστις może funkcjonalnie zbliżać się do zwykłego zaimka względnego ὅς → który.