ἅπας ()
hápas
przymiotnikHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „ἅπας”, Logeion, University of ChicagoWilfred E. Major, Michael Laughy, Ancient Greek for Everyone, § 27.8, Dickinson College Commentaries (1.1) cały, wszystek (1.2) każdy (1.3) rzeczownikowo: wszyscy; w rodzaju nijakim: wszystko
(1.1-3) odmiana mieszana; rodzaj męski i nijaki według III deklinacji, rodzaj żeński według I deklinacji; odmiana podobna do πᾶς, lecz z innym akcentowaniem.Scaife ATLAS, hasło „ἅπας”, paradygmat fleksyjny przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga rodzaj męski rodzaj żeński rodzaj nijaki rodzaj męski rodzaj żeński rodzaj nijaki ἅπας ἅπασα ἅπαν ἅπαντες ἅπασαι ἅπαντα ἅπαντος ἁπάσης ἅπαντος ἁπάντων ἁπασῶν ἁπάντων ἅπαντι ἁπάσῃ ἅπαντι ἅπασι(ν) ἁπάσαις ἅπασι(ν) ἅπαντα ἅπασαν ἅπαν ἅπαντας ἁπάσας ἅπαντα
(1.1) ἅπας μὲν γὰρ ὁ δῆμος ἦν ὑπόχρεως τῶν πλουσίων → cały bowiem lud był zadłużony u bogatychPlutarch, Σόλων 13,4, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) τοῖς μὲν γὰρ θεοῖς ἅπας ὁ βίος μακάριος → dla bogów bowiem całe życie jest szczęśliweArystoteles, Ἠθικὰ Νικομάχεια 10,8, 1178b, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) ὁ δῆμος ἅπας οὕτως ὠργίσθη καὶ παρωξύνθη → cały lud tak rozgniewał się i wzburzył sięDemostenes, Κατὰ Μειδίου 21,2, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) ἅπας δὲ τραχὺς ὅστις ἂν νέον κρατῇ → każdy zaś, kto od niedawna sprawuje władzę, jest surowyAjschylos, Προμηθεὺς δεσμώτης 35, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) ἅπας μὲν λόγος, ἂν ἀπῇ τὰ πράγματα, μάταιόν τι φαίνεται καὶ κενόν → każda zaś mowa, jeśli brakuje czynów, wydaje się czymś daremnym i pustymDemostenes, Ὀλυνθιακὸς β΄ 12, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) ἅπας τις αὐτῶν φωνὴν ῥήξας αἱρέετο τοῦ Κορινθίου τὴν γνώμην → każdy z nich, zabrawszy głos, popierał opinię KoryntyjczykaHerodot, Ἱστορίαι 5,93,2, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.3) ἅπαντες ἂν ὁμολογήσαιτε, ἐπὶ τῶν προγόνων → wszyscy zgodzilibyście się: za czasów przodkówAjschines, Κατὰ Κτησιφῶντος 178, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.3) Θεμιστοκλεῖ δὲ καίπερ ἄκοντες ὑπὸ φθόνου τὸ πρωτεῖον ἀπέδοσαν ἅπαντες → wszyscy, chociaż niechętnie z powodu zazdrości, przyznali Temistoklesowi pierwszeństwoPlutarch, Θεμιστοκλῆς 17,1, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.3) Ἐγὼ μέν φημι, ὦ Σώκρατες, ἅπαντα. → ja zaś twierdzę, Sokratesie: wszystkoPlaton, Ἴων 539e, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
πᾶς
forma wzmocniona πᾶς, utworzona przez dodanie początkowego ἁ-.
(1.1-3) W odmianie akcentuje się inaczej niż πᾶς: akcent zachowuje się tak, jakby był stały na antepenultimie, a w formach dwusylabowych na penultimie.