ῥα ()
rha
(1.1) łącząca, wskazująca następstwo lub konsekwencję: wtedy, następnie, więc, zatemRichard John Cunliffe, A Lexicon of the Homeric Dialect, hasło „ἄρα”, Scaife ATLASDavid Binning Monro, A Grammar of the Homeric Dialect, § 347 „ἄρα, γάρ”, Dickinson College Commentaries (1.2) wyjaśniająca lub potwierdzająca, zależnie od kontekstu: przecież, bowiem, istotnie; niekiedy bez odrębnego odpowiednika w przekładzieHerbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, § 2789 „ἄρα”, Alpheios Project
(1.1) καί ῥα πάροιθʼ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος → i wtedy usiadła przed nim, gdy ronił łzęHomer, Ἰλιάς 1.360, Scaife ATLAS (1.1) καί ῥʼ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ → i wtedy siedziała w milczeniu, powściągnąwszy swoje serceHomer, Ἰλιάς 1.569, Scaife ATLAS (1.1) βῆ ῥʼ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο → ruszyła wtedy z komnatyHomer, Ὀδύσσεια 1.441, Scaife Viewer (1.2) καί γάρ ῥα Κλυταιμνήστρης προβέβουλα → bo przecież wolę ją od KlitajmestryHomer, Ἰλιάς 1.113, Scaife ATLAS (1.2) βούλετο γάρ ῥα λαὸν ἐρυκακέειν → chciał bowiem przecież powstrzymać ludHomer, Ὀδύσσεια 3.143, Scaife Viewer (1.2) φῆ ῥʼ ἀέκητι θεῶν φυγέειν μέγα λαῖτμα θαλάσσης → twierdził bowiem, że wbrew woli bogów uciekł przez wielką otchłań morzaHomer, Ὀδύσσεια 4.504, Scaife ATLAS
(1.1-2) partykuła enklityczna i postpozytywna; stanowi krótszą postać ἄρα i występuje przede wszystkim w języku epickim
(1.1) καί ῥα → i wtedy, i następnie (1.2) γάρ ῥα → bo przecież (1.2) ἐπεί ῥα → ponieważ przecież (1.1-2) ἦ ῥα → czyż zatem
(1.1-2) ἄρα, ἄρ
ἄρα, ἄρ
(1.1-2) krótsza, enklityczna postać ἄρα; por. ἄρ
(1.1-2) ῥα jest charakterystyczne przede wszystkim dla języka homeryckiego; jego dokładny polski odpowiednik zależy od kontekstu, a niekiedy partykuła nie wymaga osobnego odpowiednika w przekładzieRob Hardy, Homeric Language Notes, sekcja „A Note on Some Particles”, Dickinson College Commentaries przed samogłoską występuje również forma elidowana ῥʼ, np. φῆ ῥʼ ἀέκητι θεῶν → twierdził bowiem wbrew woli bogów