σάρξ ()
sárx
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ciało, mięso; miękka tkanka ciała, także zbiorczo całe ciało lub mięso jako część ciałaHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „σάρξ”, Scaife ATLAS (1.2) wewnętrzna strona skóry, zwrócona ku ciału (1.3) miąższ rośliny, zwłaszcza owocu (1.4) cielesność, natura cielesna; ciało pojmowane jako siedziba odczuć, pragnień i namiętności (1.5) porządek fizyczny, porządek naturalny; w przeciwstawieniu do porządku duchowego lub nadprzyrodzonego
(1.1-5) III deklinacja, temat σαρκ-Thomas Dwight Goodell, A School Grammar of Attic Greek, §§ 98, 101, 109–110, Dickinson College Commentaries przypadek liczba pojedyncza liczba podwójna liczba mnoga mianownik σάρξ σάρκε σάρκες dopełniacz σαρκός σαρκοῖν σαρκῶν celownik σαρκί σαρκοῖν σαρξί(ν) biernik σάρκα σάρκε σάρκας wołacz σάρξ σάρκε σάρκες u Homera używany jest także celownik liczby mnogiej σάρκεσσι
(1.1) δημῷ καὶ σάρκεσσι → tłuszczem i mięsemHomer, Ἰλιάς 8.380, Scaife ATLAS (1.1) ἔγκατά τε σάρκας τε καὶ ὀστέα μυελόεντα → wnętrzności, mięso i kości pełne szpikuHomer, Ὀδύσσεια 9.293, Scaife ATLAS (1.1) γουνὸς ὕπερ, πολλὸν δὲ διήφυσε σαρκὸς ὀδόντι → powyżej kolana, zębem rozdarł wiele ciałaHomer, Ὀδύσσεια 19.450, Scaife ATLAS (1.2) ἐν δὲ τῇ κολλήσει ἡ σὰρξ τοῦ σκύτεος πρὸς τοῦ χρωτὸς ἔστω → przy klejeniu wewnętrzna strona skóry niech będzie zwrócona ku skórzeHippokrates, Περὶ ἄρθρων 33, w: Émile Littré, Œuvres complètes d’Hippocrate, t. IV, Paris 1844, A Digital Corpus for Graeco-Arabic Studies (1.3) τὰ μὲν γὰρ ἔχει σάρκα τὰ δὲ ξύλον → jedne mają miąższ, inne zaś drewnoTeofrast, Περὶ φυτῶν ἱστορία 1.2.6, Perseids Project (1.3) ἔστι δὲ τὸ μὲν ξύλον σχιστόν, ἡ δὲ σὰρξ πάντῃ διαιρεῖται → drewno daje się rozszczepić, miąższ zaś dzieli się we wszystkich kierunkach (1.3) πάντων δὲ ὡς εἰπεῖν τὸ μὲν ἔξω φλοιὸς τὸ δʼ ἐντὸς σὰρξ τῶν δὲ καὶ πυρήν → u niemal wszystkich zewnętrzną częścią jest skórka, wewnętrzną zaś miąższ, u niektórych także pestkaTeofrast, Περὶ φυτῶν ἱστορία 1.10, Scaife Viewer (1.4) ἐν τῇ σαρκὶ ἡ ἡδονή → przyjemność w cieleEpikur, Κύριαι Δόξαι 18, Poesia Latina (1.4) σαρκὸς φωνή τὸ μή πεινῆν, τὸ μή διψῆν, τὸ μή ῥιγοῦν → głos ciała brzmi: nie być głodnym, nie być spragnionym, nie marznąćEpikur, Gnomologium Vaticanum 33, Vatican Sayings (1.4) ἀδούλωτον τῇ σαρκὶ καὶ τοῖς ταύτης πάθεσι → niepodległym ciału i jego namiętnościomPlutarch, Consolatio ad Apollonium 107f, wyd. Frank Cole Babbitt, Moralia, t. II, Harvard University Press 1928 (1.5) σοφοὶ κατὰ σάρκα → mądrzy według ciałaΠρὸς Κορινθίους Αʹ 1.26, tekst grecki Nestle 1904, OpenBible (1.5) ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ καὶ οὐ ἐν σαρκὶ πεποιθότες → pokładający ufność w Chrystusie Jezusie i nie w cieleΠρὸς Φιλιππησίους 3.3, GreekBible.com (1.5) καίπερ ἐγὼ ἔχων πεποίθησιν καὶ ἐν σαρκί → chociaż ja mam ufność także w ciele'''Πρὸς Φιλιππησίους 3.4, GreekBible.com
(1.1) πᾶσα σάρξ → wszyscy ludzie, ludzkość (1.1) εἰς σάρκα πημαίνειν → zranić do żywego
(1.1) u Homera wyraz występuje niemal zawsze w liczbie mnogiej; wyjątkiem wskazanym przez LSJ jest Ὀδύσσεια'' 19.450 eolski wariant: σύρξ