Малагалё́нкавая ко́сць, або малагалё́начная ко́сць () — вялікая трубчастая косць, якая разам з вялікагалёнкавай косцю ўтварае шкілет галёнкі. Малагалёнкавая косць гэта тонкая і доўгая косць з патоўшчанымі канцамі.
міні|злева|Анатамічнае размяшчэнне (чырвоным) Верхні праксімальны эпіфіз малагалёнкавай косці прадстаўлены галоўкай (), якая праз плоскую сустаўную паверхню () сучляняецца з латаральнай мышчалкай вялікагалёнкавай косці. Цела малагалёнкавай косці трохграннай формы і як бы трохі скручана па сваёй падоўжнай восі. Ніжні (дыстальны) эпіфіз малагалёнкавай косці, патаўшчаючыся, утварае латаральную шчыкалатку (), на якой маюцца гладкая сустаўная паверхня () і ямка латаральнай шчыкалаткі ().
Крыніцы
Спасылкі
Катэгорыя:Косці ніжняй канцавіны