Інстытут «Ваенпраект» — беларуская праектная арганізацыя, якая спецыялізуецца на распрацоўцы праектна-каштарыснай дакументацыі для будаўніцтва, рэканструкцыі і мадэрнізацыі аб’ектаў ваеннага і грамадзянскага прызначэння. Прадпрыемства з’яўляецца базавай арганізацыяй у галіне агульнавайсковага будаўніцтва ў Беларусі. Размяшчае ў Мінску па адрасе вул. Азгура, 4.

Гісторыя Гісторыя прадпрыемства пачынаецца з 16 чэрвеня 1918 года, калі згодна з Загадам Наркамваена № 544 было сфарміравана першае падраздзяленне для выканання праектна-каштарысных работ. Першапачаткова яно існавала як будаўнічае аддзяленне акруговага кватэрнага ўпраўлення ў складзе штаба Заходняй ваеннай акругі, пазней было рэарганізавана ва «Упраўленне ваеннага праектавання».

За савецкім часам арганізацыя займалася праектаваннем стратэгічных аб’ектаў, такіх як аэрадромы ў Мачулішчах, Быхаве, Шчучыне, Балбасава, Бярозе, Гродна, Віцебску, Бабруйску, а таксама баз гаручага і ракетных паліваў. Сярод значных праектаў таго часу — 140-ы танкарамонтны завод, злучэнні марской авіяцыі ў Быхаве, добраўпарадкаванне палігонаў БВА (Дрэтуньскага, Барысаўскага, Мінскага) для манеўраў «Захад-81». Таксама выконваліся праекты для Паўночнай групы войскаў у Польшчы, інстытут забяспечваў праектную падтрымку праграмы перадыслакацыі савецкіх войскаў з Германіі, распрацоўваючы генеральныя планы жылых гарадкоў у Барысаве, Бярозе, Слоніме і Росі.

23 лютага 2000 года рашэннем Міністра архітэктуры і будаўніцтва Рэспублікі Беларусь інстытут быў вызначаны базавай арганізацыяй у галіне агульнавайсковага будаўніцтва.

У 2005 годзе Геральдычны савет пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь зацвердзіў геральдычны знак — эмблему прадпрыемства. У 2006 годзе быў зарэгістраваны таварны знак інстытута.

Дзейнасць Інстытут выконвае поўны комплекс праектна-пошукавых работ, неабходных для будаўніцтва аб’ектаў. Асноўныя накірункі дзейнасці ўключаюць:

Распрацоўку ўсіх раздзелаў праектна-каштарыснай дакументацыі для аб’ектаў спецыяльнага і грамадзянскага прызначэння. Абследаванне тэхнічнага стану будынкаў і збудаванняў (вызначэнне прыдатнасці да эксплуатацыі, зносу, пашпартызацыя, праектаванне рамонту і рэканструкцыі). Інжынерна-геадэзічныя пошукі з выкарыстаннем электроннага абсталявання. Інжынерна-геалагічныя пошукі (шнекавае, калонкавае і ўдарна-ліннае бурэнне). Распрацоўку дызайну інтэр’ераў. Аўтарскі нагляд за будаўніцтвам.

Структура У структуру прадпрыемства ўваходзяць: Кіраўніцтва. Архітэктурна-будаўнічыя аддзелы № 1, 2, 3. Архітэктурна-планіровачная майстэрня. Аддзел генеральных планаў. Аддзел інжынерных збудаванняў. Электратэхнічны аддзел. Каштарысны аддзел. Тэхнічны аддзел. Планава-дагаворны аддзел. Участак інфармацыйных тэхналогій. Іншыя адміністрацыйныя і дапаможныя падраздзяленні.

Вытворчыя плошчы прадпрыемства складаюць звыш 1500 м². Для праектавання выкарыстоўваюцца сучасныя сродкі аўтаматызацыі, лічбавая і аналагавая тэхніка.

Значныя праекты За час існавання інстытут спраектаваў мноства значных аб’ектаў ваеннай і грамадзянскай інфраструктуры:

Ваенныя і адміністрацыйныя аб’екты: Будынкі Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь, Дзяржаўнага пагранічнага камітэта, рэдакцыі газеты «Во славу Родины» і комплекс будынкаў Ваеннай акадэміі РБ, рэканструкцыя кінаканцэртнай часткі Цэнтральнага Дома афіцэраў у Мінску, Лепельскі ваенны санаторый. Жыллёвае будаўніцтва: жылыя дамы для ваеннаслужачых і іншых грамадзян у Мінску (мікрараёны Уручча, Усходні, Лошыца, забудова па вуліцах Камуністычнай, Кабушкіна, Славінскага), Брэсце, Віцебску, Гродне, Баранавічах, Слуцку, Навагрудку і Асіповічах. Важным горадабудаўнічым праектам стаў дэталёвы план жылога раёна «Вялікі Лес» у Мінску. Спартыўныя аб’екты: Спартыўна-стралковы комплекс імя маршала С. К. Цімашэнкі, лыжна-біятлонны палігон «Заячая паляна» ў Лагойскім раёне, лёгкаатлетычны манеж у гарнізоне Уручча, мадэрнізацыя Рэспубліканскага цэнтра алімпійскай падрыхтоўкі коннага спорту і конегадоўлі ў Ратамцы. Іншыя: Мемарыяльны комплекс «Востраў слёз», удзел у праектаванні аб’ектаў па абароне БелАЭС.

У 2019 годзе інстытут прымаў удзел у падрыхтоўцы аб’ектаў да II Еўрапейскіх гульняў, у прыватнасці, рэканструкцыі стралковага ціра імя Цімашэнкі.

Адным з апошніх праектаў стала забудова тэрыторыі Кобрынскага ўмацавання Брэсцкай крэпасці пад Рэспубліканскі цэнтр патрыятычнага выхавання моладзі.

Кіраўніцтва Дырэктар прадпрыемства — Віктар Міхайлавіч Курыла.

Крыніцы

Спасылкі

Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1918 годзе Катэгорыя:Прадпрыемствы Мінска Катэгорыя:Праектныя інстытуты Беларусі Катэгорыя:Ваенная прамысловасць Беларусі