Морыс Уільям Траверс (Трэверс) (; ) — брытанскі хімік. Аўтар прац па неарганічнай хіміі, а таксама хімічнай тэхналогіі. У 1898 годзе працаваў сумесна з Уільямам Рамзаем, адкрыў інертныя газы: неон, крыптон і ксенон.
Біяграфія Нарадзіўся 24 студзеня 1872 года ў раёне Кенсінгтан (Лондан, Вялікабрытанія). Яго бацька быў хірургам, адным з ранніх дзеячаў антысептычнай медыцыны. Морыс атрымаў добрую адукацыю і паказаў раннюю цікавасць да навук. Паступіў у 1889 годзе ва ўніверсітэцкі каледж у Лондане, ён патрапіў пад уплыў сэра Уільяма Рамзая. У 1893 годзе Морыс атрымаў ступень бакалаўра навук (BS). У 1893—1894 гг. працаваў у арганічнай хіміі ва Універсітэце Нансі ў Францыі, аднак затым вярнуўся ў каледж Лонданскага ўніверсітэта, дзе пачаў працу над сваёй доктарскай дысертацыяй.
У гэты час Рамзай праводзіў даследаванні, якія прывялі да адкрыцця ў 1894 годзе аргону, а затым у 1895 годзе — гелія. Ён запрасіў Траверса да работ па вызначэнні ўласцівасцей новых элементаў. У 1895—1900 гадах Траверс працаваў з Рамзаем, праводзячы пошукі яшчэ не адкрытых інертных газаў, якія павінны былі існаваць паводле перыядычнай сістэмы хімічных элементаў.
У траўні 1898 года, пры дапамозе фракцыйнай перагонкі вадкага паветра, Траверс сумесна з Рамзаем вылучылі крыптон, а затым, праз некалькі дзён, вывучаючы вялікія аб’ёмы аргону, выявілі сляды неона. Даследуючы рэшткі звадкаванага паветра, з якіх былі выдзелены гэтыя новыя элементы, яны выявілі яшчэ адзін цяжкі інертны газ, які быў названы ксенонам. Новыя элементы былі ідэнтыфікаваны прапусканнем электрычнага току праз трубкі, якія змяшчаюць гэтыя газы, і аналізам іх спектра выпраменьвання. Адкрыццё новых элементаў — крыптону, неону і ксенону — гэтыя даследчыкі зрабілі на працягу 42 дзён.
Траверс атрымаў ступень доктара ў 1898 годзе і працягваў працаваць у галіне крыягенных даследаванняў ва Універсітэцкім каледжы Лондана да 1903 года. З 1904 года — прафесар Універсітэцкага каледжа ў Брысталі.
У 1906—1914 гадах Траверс працаваў у Індыі, удзельнічаючы ў стварэнні Індыйскага інстытута навукі ў Бангалоры. Ён вярнуўся ў Англію ў 1915 годзе, і падчас Першай сусветнай вайны працаваў з фірмай, якая вырабляла шкляны навуковы посуд і боепрыпасы. У 1920 годзе Траверс заснаваў сваю фірму па вытворчасці печаў шклоплавільнага і іншага прызначэння, распрацоўваў канструкцыі печаў, а таксама халадзільных установак для атрымання вадкага аргону. Застаўся ў хімічнай галіне на розных пасадах да 1927 года.
У 1927—1937 гадах ганаровым прафесарам выкладаў ва Універсітэцкім каледжы ў Брысталі. Выйшаў на пенсію ў 1937 годзе, а ў 1940—1945 гадах кансультаваў Міністэрства забеспячэння Вялікабрытаніі па выбуховых рэчывах.
З 1905 года — член Лонданскага каралеўскага таварыства па развіцці ведаў аб прыродзе. У 1936—1938 гадах — Прэзідэнт таварыства Фарадэя. Адзін з заснавальнікаў Інстытута паліва.
На працягу сваёй навуковай кар’еры, Траверс праводзіў вывучэнне структуры боровадародаў (гідрыдаў бору), распрацоўваў працэсы атрымання вадзянога газу і газіфікацыі вугалю, з 1927 года вывучаў механізм піролізу пары арганічных злучэнняў, уключаючы вуглевадароды. Крыніцы
Катэгорыя:Хімікі Вялікабрытаніі