Бучач — горад ва Украіне, цэнтр Бучацкага раёна Цярнопальскай вобласці. Размешчаны за 72 км на паўднёвы захад ад Цярнопаля, на абодвух берагах ракі Стрыпа. Цэнтр тэрытарыяльнай грамады. Насельніцтва — каля 12 тысяч чалавек (2024).
Размешчаны на скрыжаванні шашэйных дарог: Івана-Франкоўск — Цярнопаль, (Бучач — Скала-Падзільска), (Бучач — Зарваныця — Гарадышчэ). Мясцовыя дарогі — на Залаты Пацік (вядзе праз Днестр да дарогі ); Карапэць (да ); Язловэць і пгт Тоўстэ (да ).
Чыгуначная станцыя Бучач — зараз канцавая станцыя лініі з Чартківа.
Славутасці Крэпасць канца XIV — пачатку XVII стагоддзяў Царква ва ўрочышчы Манастырок (XVI—XVII стагоддзя) Царква Святога Мікалая (1610) і званіца (XIX стагоддзе) Бучацкая ратуша (1750—1751) Комплекс Бучацкага манастыра з царквой Узвышэння Сумленнага Святога Крыжа (Крыжаўзвіжанская) (1753—1770) і званіцай (1853) Успенскі касцёл 1763 і царква Святой Пакровы 1764, у якіх знаходзяцца працы Пінзеля, першую насценную размалёўку выканаў мастак-манах Якаў Галавацкі Помнік садова-паркавага мастацтва — рэшткі парку канца XVIII — пачатку XIX стагоддзяў. Бучацкая гімназія (1898) Дом-чытальня (цяпер дом культуры, 1905, пабудаваны польскай суполкай як «Сокул польскі») Царква святога Архістратыга Міхаіла (1910)
Вядомыя асобы Уладзімір Гнацюк — украінскі этнограф, фалькларыст, мовазнаўца, літаратуразнаўца, мастацтвазнаўца, перакладчык і грамадскі дзеяч, акадэмік АН Украіны (1924) Мікалай Беўз — украінскі вучоны, педагог (архітэктар) Сімон Візенталь — аўстрайскі архітэктар, грамадскі дзеяч Ігар Пылацюк — украінскі вучоны, педагог Шмуэль Іосеф Агнон — ізраільскі пісьменнік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры (1966)
Галерэя
Літаратура Бучач і Бучаччина. Історично-мемуарний збірник / ред. колегія Михайло Островерха та інші. — Ню Йорк — Лондон — Париж — Сидней — Торонто : НТШ, Український архів, 1972. — Т. XXVII. — 944 с. — іл.
Катэгорыя:Гарады Цярнопальскай вобласці Катэгорыя:Населеныя пункты Бучацкага раёна