Akcja „Azalia” i „Jodła” w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. na Śląsku Wprowadzenie stanu wojennego rozpoczęło się od skoordynowanej operacji milicyjno-wojskowej, której celem było sparaliżowanie struktur opozycyjnych i odcięcie społeczeństwa od źródeł informacji. Na terenie Górnego Śląska, będącego największym skupiskiem przemysłu i robotników, działania te miały szczególnie gwałtowny przebieg.
Blokada łączności – kryptonim „Azalia” O godzinie 0:00 w nocy z 12 na 13 grudnia rozpoczęto operację o kryptonimie „Azalia”. Polegała ona na zajęciu przez oddziały MSW i wojska wszystkich central telefonicznych, obiektów radiowo-telewizyjnych oraz ośrodków nadawczych. Celem było całkowite wyłączenie łączności telefonicznej (cywilnej) w całym kraju, co miało uniemożliwić koordynację działań protestacyjnych między regionami i zakładami pracy. Na Śląsku odcięto łączność między kopalniami, co utrudniło organizację strajków solidarnościowych w pierwszych godzinach stanu wojennego.
Internowania działaczy – kryptonim „Jodła” Równolegle ruszyła akcja „Jodła”, wymierzona bezpośrednio w działaczy NSZZ „Solidarność” oraz innych organizacji niezależnych. Funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa oraz Milicji Obywatelskiej, na podstawie wcześniej przygotowanych list proskrypcyjnych, włamywali się do mieszkań i zatrzymywali wytypowane osoby. Zatrzymanych przewożono do aresztów i ośrodków odosobnienia, gdzie wręczano im decyzje o internowaniu. W województwie katowickim aresztowano tej nocy m.in. Jana Ludwiczaka, przewodniczącego Komisji Zakładowej „Solidarności” w Kopalni Węgla Kamiennego „Wujek”. Brutalne zatrzymanie Ludwiczaka w jego mieszkaniu stało się bezpośrednią przyczyną wybuchu strajku w tej kopalni.