Ἀθήνη () AthḗnēHasło „Ἀθῆναι” w polskim Wikisłowniku, sekcja etymologii; por. zasady transliteracji starogreckiej.
dialekt attycki (V w. p.n.e.): Hasło „Ἀθήνη” w angielskim Wikisłowniku, sekcja „Pronunciation”; W. Sidney Allen, Vox Graeca: A Guide to the Pronunciation of Classical Greek. wczesna koine, dialekt egipski (I w. n.e.): Hasło „Ἀθήνη” w angielskim Wikisłowniku, sekcja „Pronunciation”; Francis T. Gignac, A Grammar of the Greek Papyri of the Roman and Byzantine Periods, t. I: Phonology. późna koine (IV w. n.e.): Hasło „Ἀθήνη” w angielskim Wikisłowniku, sekcja „Pronunciation”; Geoffrey Horrocks, Greek: A History of the Language and Its Speakers. greka bizantyjska (X w.): greka konstantynopolska (XV w.):
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) AtenaHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „Ἀθήνη”. (1.2) Ateny (w liczbie pojedynczej u Homera)Homer, Odyseja 7,80, tekst grecki według wydania A.T. Murraya w Scaife ATLAS.
(1.1) ἕλκετο δʼ ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος, ἦλθε δʼ Ἀθήνη. → Dobywał z pochwy wielkiego miecza, lecz przybyła Atena.Homer, Iliada 1,194, tekst grecki według wydania D.B. Munro i T.W. Allena w Scaife ATLAS. (1.1) δινεύοι κατὰ μέσσον, ἄγοι δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη. → Krążyłby pośrodku, a prowadziłaby go Pallas Atena.Homer, Iliada 4,541, tekst grecki według wydania D.B. Munro i T.W. Allena w Scaife ATLAS. (1.1) εἴ πως τισαίμην, δοίη δέ μοι εὖχος Ἀθήνη. → Może zdołałbym zemścić się, a Atena dałaby mi chwałę.Homer, Odyseja 9,317, tekst grecki według wydania A.T. Murraya w Scaife ATLAS. (1.1) ὣς ἄρα μιν φαμένη ῥάβδῳ ἐπεμάσσατʼ Ἀθήνη. → Tak rzekłszy, Atena dotknęła go różdżką.Homer, Odyseja 13,429, tekst grecki według wydania A.T. Murraya w Scaife ATLAS. (1.2) ἵκετο δʼ ἐς Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην. → Przybyła zaś do Maratonu i szerokoulicznych Aten.
(1.1) Ἀθηνᾶ (1.2) Ἀθῆναι
Ἀθῆναι , Ἀθηναῖος Ἀθηναῖος