rość ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( urość) (1.1) rosnąć
(2.1) 2. od: rościć
(1)
(1.1) Na łożu gnuśnem sen drzemie leniwy, // W około niego mak roście senliwy, // Na którym ptaków czarnych nieme roje // Budują gniazda i mieszkanie swoje. (1.1) W ogniu ojcowskiej rostą miłości me dzieci, // Aż ledwie które z trojga na ten świat wyleci, // Ginie, jako Pirausta, i w proch się obraca. (1.1) Kwitła stokrotek gromada. // Z nich kilka bielszych wyrasta // Nad główki pomniejszych w trawie, // Zdają się rość coraz wyżej // W błękit nieba.