senliwy ()
przymiotnik (1.1) senny
(1)
(1.1) […] gdy też późnym wieczorem nad senliwym mężem śpiewała, on, choć senliwy, pieścił się z jej włosami, a potem o wschodzie słonka zdrowy i wesół do roboty wstawał […] (1.1) W oddali, na tle roziskrzonych szafirów, linie świeżej zieleni obejmowały horyzont, tworząc ramę do spokojnego, słonecznego, senliwego niemal, obrazu.
śnienie , sennik , sen, senność senny sennie
(1.1)