φύλαξ ()
phýlax
rzeczownik, najczęściej rodzaj męski, także żeńskiHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „φύλαξ”, Scaife ATLAS (1.1) strażnik, wartownik; w rodzaju żeńskim: strażniczka, wartowniczka (1.2) opiekun, obrońca, stróż, strażnik; w rodzaju żeńskim: opiekunka, obrończyni, strażniczka
(1.1-2) III deklinacja; temat φυλακ-.Herbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, § 256, Alpheios przypadek liczba pojedyncza liczba podwójna liczba mnoga φύλαξ φύλακε φύλακες φύλακος φυλάκοιν φυλάκων φύλακι φυλάκοιν φύλαξι(ν) φύλακα φύλακε φύλακας φύλαξ φύλακε φύλακες
(1.1) Θαυμάζω ὅπως ἠθέλησέ σοι ὁ τοῦ δεσμωτηρίου φύλαξ ὑπακοῦσαι. → Dziwię się, że strażnik więzienia zechciał cię posłuchać.Platon, Κρίτων 43a, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) λόγοι δ᾽ ἐν ἀλλήλοισιν ἐρρόθουν κακοί, φύλαξ ἐλέγχων φύλακα → złe słowa huczały między nimi — strażnik oskarżał strażnika.Sofokles, Ἀντιγόνη 259–260, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) καὶ φύλακας κατέστησεν → i ustanowił strażników.Ksenofont, Ἑλληνικά 3,1,27, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) χώρας λέλειπται μοῦνος ἀντὶ σοῦ φύλαξ → pozostał jako jedyny strażnik kraju zamiast ciebie.Sofokles, Οἰδίπους Τύραννος 1418, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) ὡς ὁ μὲν βάρβαρος κήδεται τῆς Ἑλλάδος καὶ φύλαξ τῆς εἰρήνης ἐστίν → że barbarzyńca troszczy się o Grecję i jest strażnikiem pokoju.Izokrates, Πανηγυρικός 175, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) οὐκ ἄν ἀλλήλους ἐφυλάττομεν μὴ ἀδικεῖν, ἀλλ᾽ αὐτὸς αὑτοῦ ἦν ἕκαστος ἄριστος φύλαξ → nie pilnowalibyśmy się wzajemnie, aby nie popełniać niesprawiedliwości, lecz każdy byłby najlepszym strażnikiem samego siebie.Platon, Πολιτεία 367a, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας