Ἠέλιος ()
Ēélios
nazwa własna, rodzaj męski; forma jońska i epicka (1.1) Helios, bóg SłońcaRichard John Cunliffe, A Lexicon of the Homeric Dialect, hasło „ἠέλιος”, znaczenie 3: „the sun-god”, Logeion, University of Chicago
(1.1) nazwa własna rodzaju męskiego; odmienia się według wzorca rzeczowników rodzaju męskiego II deklinacji zakończonych na -ος; u Homera występuje m.in. epicka forma liczby pojedynczej Ἠελίοιο, a w Iliadzie 3,277 forma liczby pojedynczej Ἠέλιος występuje w funkcji wołacza
(1.1) Ἠέλιός θʼ, ὃς πάντʼ ἐφορᾷς καὶ πάντʼ ἐπακούεις → Heliosie, który wszystko widzisz i wszystko słyszyszHomer, Iliada 3,277, Scaife Viewer (1.1) νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος Ἠελίοιο ἤσθιον → głupcy, którzy zjedli bydło Heliosa HyperionaHomer, Odyseja 1,8–9, Scaife Viewer (1.1) ἃς τέκεν Ἠελίῳ Ὑπερίονι δῖα Νέαιρα → które boska Neajra urodziła Heliosowi HyperionowiHomer, Odyseja 12,133, Scaife ATLAS
(1.1) Ὑπερίων Ἠέλιος → Helios HyperionHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „Ὑπερίων”, Logeion, University of Chicago (1.1) Ἠέλιος Ὑπερίων → Helios Hyperion
(1.1) Ὑπερίων
Cunliffe rozróżnia pospolite ἠέλιος „słońce” od użycia odnoszącego się do boga Słońca, zapisywanego jako Ἠέλιος; poświadcza również wariant nazwy Ἥλιος w Odysei 8,271. U Homera Ὑπερίων występuje zarówno razem z Ἠέλιος, jak i samodzielnie jako nazwa boga Słońca.