Radziecka akcja dezinformacyjna: raport komisji Burdenki i próba przypisania winy Niemcom Po odzyskaniu kontroli nad rejonem Smoleńska we wrześniu 1943 roku, władze Związku Radzieckiego podjęły działania mające na celu sfałszowanie dowodów zbrodni katyńskiej i obarczenie winą za nią III Rzeszy. Była to jedna z największych operacji dezinformacyjnych w historii II wojny światowej, której skutki trwały przez blisko pół wieku.

Komisja Burdenki i fałszowanie dowodów W styczniu 1944 roku powołano Specjalną Komisję do ustalenia i zbadania okoliczności rozstrzelania przez niemieckich najeźdźców faszystowskich w Lesie Katyńskim jeńców wojennych – oficerów polskich. Na jej czele stanął akademik Nikołaj Burdenko. Prace komisji były w pełni kontrolowane przez NKWD. Funkcjonariusze radzieccy „preparowali” miejsce zbrodni, podrzucając do grobów fałszywe dokumenty z datami późniejszymi niż wiosna 1940 roku (np. listy z 1941 r.), co miało sugerować, że ofiary żyły w momencie wkroczenia Niemców. Wymuszano również fałszywe zeznania od miejscowej ludności.

Kłamstwo katyńskie jako oficjalna wersja historii Opublikowany 24 stycznia 1944 roku komunikat komisji Burdenki stwierdzał, że polscy oficerowie pracowali przy budowie dróg i zostali zamordowani przez Niemców jesienią 1941 roku. Wersja ta stała się obowiązującą wykładnią historyczną w ZSRR oraz w Polsce Ludowej. Wszelkie próby podważania tego kłamstwa były surowo karane przez cenzurę i aparat bezpieczeństwa. W 1946 roku prokuratorzy radzieccy próbowali włączyć zarzut zbrodni katyńskiej do aktu oskarżenia przeciwko Niemcom przed Trybunałem w Norymberdze, jednak z powodu braku wiarygodnych dowodów i oporu obrony niemieckiej, sprawa ta została ostatecznie pominięta w wyroku, co pośrednio podważyło wersję radziecką.