πατέω ()
patéō
czasownik nieprzechodni (1.1) chodzić, stąpać, kroczyćHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „πατέω”, Scaife ATLAS.Henry George Liddell, Robert Scott, Liddell & Scott. Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας, hasło „πατέω”, wydanie skrócone na podstawie wyd. Pelekanos 2007, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, wersja elektroniczna. czasownik przechodni (2.1) stąpać po czymś, chodzić po czymś; przechodzić przez coś (2.2) chodzić po jakimś miejscu, przemierzać miejsce, przebywać lub bywać w jakimś miejscu; często korzystać z czegoś; o tekście lub autorze: zgłębiać, studiować (2.3) deptać, tratować kogoś lub coś; deptać, naruszać, lekceważyć, znieważać coś
(1.1-2.3) I koniugacja, czasownik ściągnięty na -έω; praes. act. πατέω / πατῶ, fut. act. πατήσω, aor. act. ἐπάτησα, aor. pass. ἐπατήθηνHerbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, §§ 376, 635, American Book Company, 1920, tekst w Perseus Digital Library; por. Henry George Liddell, Robert Scott, Liddell & Scott. Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας, hasło „πατέω”, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, wersja elektroniczna; Joseph Henry Thayer, A Greek-English Lexicon of the New Testament, hasło „πατέω”, 1889, skan w Wikiźródłach.
(1.1) ἄλλ᾽ ἄλλοτε πατέων ὁδοῖς σκολιαῖς. → Krocząc krętymi drogami, to w jedną, to w drugą stronę.Pindar, Pythia 2, 85, Perseus Digital Library. (1.1) εἴη σέ τε τοῦτον ὑψοῦ χρόνον πατεῖν. → oby dane ci było przez ten czas kroczyć wysoko.Pindar, Olympia 1, 115, Perseus Digital Library. (1.1) πῶς θεηλάτου βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς; → jakże niczym przez boga pędzona krowa śmiało kroczysz ku ołtarzowi?Ajschylos, Agamemnon 1297–1298, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. (2.1) εἶμ᾽ ἐς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν. → Pójdę do komnat domu, stąpając po purpurze.Ajschylos, Agamemnon 957, wyd. Herbert Weir Smyth, 1926, Wikiźródłach. (2.1) ποῖ δὴ πατεῖς, Κίλισσα, δωμάτων πύλας; → dokąd więc idziesz, Kilisso, przez bramy domu?Ajschylos, Choefory 732, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. (2.1) ἔξελθ᾽· ἔχεις γὰρ χῶρον οὐχ ἁγνὸν πατεῖν. → Odejdź; miejsce, po którym stąpasz, nie jest bowiem święte.Sofokles, Edyp w Kolonie 37, tekst grecki według wyd. Francisa Storra, 1912, Alpheios Texts. (2.2) Τί δῆτα σοῦ δεῖ; Χαῖρε τὴν Λῆμνον πατῶν. → po co więc jesteś potrzebny? Żegnaj — wędruj po Lemnos.Sofokles, Filoktet 1060, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. (2.2) οἵα Ἀχαϊάδα γαῖαν πατεῖ οὐδεμί᾽ ἄλλα. → żadna inna taka nie przemierza achajskiej ziemi.Teokryt, Idylla 18, 20, w: J.M. Edmonds (wyd.), The Greek Bucolic Poets, 1912, Wikiźródłach. (2.2) ἐν μέρει δ᾽ ἀπέπτυσαν εὐνὰς ἀδελφοῦ τῷ πατοῦντι δυσμενεῖς. → z kolei przeklinają łoże brata, wrogie temu, który korzysta z niego.Ajschylos, Agamemnon 1192–1193, Alpheios Texts. (2.2) ἀμαθὴς γὰρ ἔφυς κοὐ πολυπράγμων, οὐδ᾽ Αἴσωπον πεπάτηκας. → Jesteś bowiem nieukiem i nieciekawskim; nawet Ezopa nie zgłębiłeś.Arystofanes, Ptaki 471, Wikiźródłach. (2.2) Ἀλλὰ μὴν τόν γε Τεισίαν αὐτὸν πεπάτηκας ἀκριβῶς· → ale przecież samego Tejzjasza przestudiowałeś dokładnie.Platon, Fajdros 273a, Perseus Digital Library. (2.3) πατοῦσαι ἀλλήλας καὶ ἐπιβάλλουσαι. → depcząc się nawzajem i napierając jedna na drugą.Platon, Fajdros 248a–b, Perseus Digital Library. (2.3) πατεῖν παρεῖχε τῷ θέλοντι ναυτίλων. → dawał się deptać każdemu z żeglarzy, który chciał.Sofokles, Ajas 1145–1146, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. (2.3) καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν πατήσουσιν μῆνας τεσσεράκοντα δύο. → i będą tratować święte miasto przez czterdzieści dwa miesiące.Apokalipsa Jana 11,2, SBL Greek New Testament, 2010, tekst grecki. (2.3) οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν. → nie okazujesz bowiem czci, depcząc cześć należną bogom.Sofokles, Antygona 745, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. (2.3) μὴ πατεῖν τὰ τοῖν θεοῖν ψηφίσματα. → aby nie deptać uchwał dwojga bóstw.Arystofanes, Osy 377, Wikiźródłach.
od