γε ()
ge
partykuła (1.1) ograniczająca przynajmniej, w każdym razie (1.2) wzmacniająca rzeczywiście, istotnie, doprawdy, właśnie, nawet; w odpowiedziach owszem
(1.1) Ἀλλὰ τούτῳ γε οὔτε τῆς Βοιωτίας προσήκει οὐδὲν οὔτε τῆς Ἑλλάδος παντάπασιν.Ksenofont, Κύρου Ἀνάβασις 3,1,31, „Μνημοσύνη. Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας”, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → ale ten przynajmniej nie ma nic wspólnego ani z Beocją, ani w ogóle z Grecją. (1.1) ἡμῖν δέ γε οἶμαι πάντα ποιητέα.Ksenofont, Κύρου Ἀνάβασις 3,1,35, „Μνημοσύνη. Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας”, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → my zaś przynajmniej, jak sądzę, powinniśmy zrobić wszystko. (1.1) ἐπεὶ δέ ὁ θεὸς τοῦτό γε οὐ παρεδίδου.Herodot, Ἱστορίαι 5,67,2, „Μνημοσύνη. Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας”, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → ponieważ jednak bóg na to przynajmniej nie zezwalał. (1.2) καινόν γε τοῦτο.Platon, Πολιτεία 328a, „Μνημοσύνη. Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας”, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → to doprawdy coś nowego. (1.2) Πολύ γε.Platon, Πολιτεία 402d, „Μνημοσύνη. Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας”, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → owszem, bardzo. (1.2) Κομιδῇ γε.Platon, Πολιτεία 468b, „Μνημοσύνη. Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας”, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → owszem, całkowicie.
(1.1-2) γε jest partykułą enklityczną i postpozytywną; stoi bezpośrednio po wyrazie lub możliwie blisko wyrazu, frazy albo zdania, które uwydatnia (1.1) ἔγωγε (= ἐγώ + γε) → „ja przynajmniej”; ἐμέ γε → „mnie przynajmniej”; τοῦτό γε → „to przynajmniej” (1.2) εἰ γε → „jeśli rzeczywiście, skoro rzeczywiście”; ἆρά γε → „czy rzeczywiście…?”; gdy γε odnosi się do całego zdania, stoi możliwie blisko wprowadzającego je spójnika lub wyrazu pytajnego (1.1-2) δέ γε → zależnie od kontekstu „zaś … przynajmniej”; καί … γε → „owszem, i …; właśnie także …”; μέν γε wzmacnia przeciwstawienie; w połączeniach γε δή, γε μέν δή, γε τοι partykuła γε nadal uwydatnia poprzedzający ją wyraz lub człon wypowiedzi
γοῦν
(1.1-2) siła γε często nie ma osobnego odpowiednika leksykalnego w przekładzie i może być oddawana jedynie naciskiem lub intonacją; zależnie od kontekstu partykuła może wyrażać m.in. potwierdzenie, przyzwolenie, ironię, lekceważenie lub ograniczenie zakresu wypowiedzi
Henry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, wyd. 9, 1940, hasło „γε”, Logeion, University of Chicago. Herbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, §§2821–2829: „γέ”, Alpheios Project / Perseus Project.