εἰκός ()
eikós
imiesłów perfectum strony czynnej, rodzaj nijaki (1.1) prawdopodobne, rozsądne, stosowne, słuszneHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „εἰκός”, Logeion.Thomas Dwight Goodell, A School Grammar of Attic Greek, § 370.6, Dickinson College Commentaries. rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) prawdopodobieństwo, to, co prawdopodobneChristopher Francese, Greek Core Vocabulary, hasło „εἰκός, εἰκότος, τό”, Dickinson College Commentaries.
(1.1) mianownik, biernik i wołacz liczby pojedynczej rodzaju nijakiego imiesłowu perfectum strony czynnej od ἔοικα; pozostałe rodzaje: męski εἰκώς, żeński εἰκυῖα (2.1) III deklinacja; temat εἰκοτ-Thomas Dwight Goodell, A School Grammar of Attic Greek, §§ 171–172, Dickinson College Commentaries. przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga liczba podwójna mianownik εἰκός εἰκότα εἰκότε dopełniacz εἰκότος εἰκότων εἰκότοιν celownik εἰκότι εἰκόσι(ν) εἰκότοιν biernik εἰκός εἰκότα εἰκότε wołacz εἰκός εἰκότα εἰκότε
(1.1) εἰκός γε ἄρα ἐκεῖνον πρεσβύτερον ὄντα σοφώτερον ἡμῶν εἶναι.Platon, Θεαίτητος 171d, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → Jest więc prawdopodobne, że on, będąc starszy, jest mądrzejszy od nas. (1.1) οὔκουν ἀπιστεῖν εἰκός.Tukidydes, Ἱστορίαι 1.10.3, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → nie jest więc rozsądne niedowierzać. (1.1) σὺ πρῶτος, ὦ Ζεῦ, καὶ γὰρ εἰκός, ἄρκεσον.Sofokles, Αἴας 824, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → Ty pierwszy, Zeusie, bo tak wypada, pomóż mi. (2.1) τεύξονται δέ, ὡς τὸ εἰκός, τοιούτων οἷάπερ εἴωθεν γίγνεσθαι ἐν ταῖς ὀρφανίαις περὶ τοὺς ὀρφανούς.Platon, Κρίτων 45d, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → Spotka ich zaś, jak można się spodziewać, to, co zwykle zdarza się w sieroctwie sierotom. (2.1) ὃ τῇ τε ὑμετέρᾳ πόλει δι᾽ ἐμπειρίαν καὶ ἡμῖν μάλιστ᾽ ἄν ἐκ τοῦ εἰκότος προσείη.Tukidydes, Ἱστορίαι 4.17.5, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → co z racji doświadczenia według wszelkiego prawdopodobieństwa dotyczyłoby zarówno waszego miasta, jak i nas. (2.1) τὸ μὲν γὰρ εἰκός ἐστι τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ γινόμενον.Arystoteles, Ῥητορική 1.2, 1357a–b, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → to, co prawdopodobne, jest bowiem to, co zdarza się zazwyczaj.
(1.1) εἰκός (ἐστι) + bezokolicznik → „jest prawdopodobne / rozsądne / stosowne, że / aby…” (2.1) z rodzajnikiem τὸ: τὸ εἰκός → „prawdopodobieństwo, to, co prawdopodobne”
ἔοικα, εἰκότως
(2.1) ὡς τὸ εἰκός → jak można się spodziewać, według wszelkiego prawdopodobieństwa (2.1) κατὰ τὸ εἰκός → według wszelkiego prawdopodobieństwa, najprawdopodobniej (2.1) ἐκ τοῦ εἰκότος → według prawdopodobieństwa, najprawdopodobniej (2.1) τῷ εἰκότι → zgodnie z prawdopodobieństwem, najprawdopodobniej
forma rodzaju nijakiego imiesłowu perfectum czasownika ἔοικα
LSJ podaje także jońską formę οἰκός; οἰκός → „jońska forma εἰκός”