σύ ()
sý
zaimek osobowy (1.1) tyWilfred E. Major, Michael Laughy, Ancient Greek for Everyone, 26.4 „Second Person Pronoun: (You)”, Dickinson College Commentaries.Herbert Weir Smyth, Greek Grammar, §§ 325–326.
(1.1) odmiana nieregularna przypadek liczba pojedyncza liczba podwójna liczba mnoga mianownik σύ σφώ ὑμεῖς dopełniacz σοῦ; σου σφῷν ὑμῶν celownik σοί; σοι σφῷν ὑμῖν biernik σέ; σε σφώ ὑμᾶς (1.1) w dopełniaczu, celowniku i bierniku liczby pojedynczej występują po dwie formy: akcentowane σοῦ, σοί, σέ oraz enklityczne σου, σοι, σε; formy enklityczne są używane, gdy zaimek nie jest emfatyczny, a akcentowane — gdy jest uwydatnionyThomas Dwight Goodell, A School Grammar of Attic Greek, §§ 194–196, Dickinson College Commentaries.
(1.1) Καὶ σύ γε, ὦ Ἴων, ἀληθῆ ταῦτα λέγεις.Platon, Ἴων 539d, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → I ty też, Ionie, mówisz prawdę. (1.1) Ἀγγελίαν, ὦ Σώκρατες, φέρων χαλεπήν, οὐ σοί, ὡς ἐμοὶ φαίνεται, ἀλλ᾽ ἐμοὶ…Platon, Κρίτων 43c, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → Niosę ciężką wiadomość, Sokratesie — jak mi się wydaje — nie dla ciebie, lecz dla mnie… (1.1) Ἐγώ σοι ἐρῶ.Platon, Κρίτων 44a, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. → Ja ci powiem.
σός, σεαυτοῦ, ὑμέτερος
(1.1) ponieważ osoba podmiotu jest zazwyczaj jednoznacznie wskazana przez końcówkę czasownika, σύ w mianowniku, podobnie jak ὑμεῖς, występuje przede wszystkim wtedy, gdy podmiot jest uwydatniony lub przeciwstawiony innemuThomas Dwight Goodell, A School Grammar of Attic Greek, § 557, Dickinson College Commentaries. (1.1) po przyimkach regularnie używane są formy akcentowane, choć występują również pewne połączenia z formą enklityczną, np. πρός σε → „do ciebie” (1.1) ὑμεῖς oznacza wyłącznie więcej niż jednego adresata; w starogreckim nie używa się liczby mnogiej jako grzecznościowego odpowiednika liczby pojedynczej (1.1) formy liczby podwójnej σφώ i σφῷν są ograniczone do poezji