φανερός ()
phanerós
przymiotnik (1.1) widoczny, dostrzegalny, jawnyHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „φανερός”, Scaife ATLAS (1.2) oczywisty, wyraźny, ewidentny, jasny
(1.1-2) przymiotnik I i II deklinacji; I deklinacja (rodzaj żeński) i II deklinacja (rodzaj męski i nijaki) (1.1-2) stopień równy: φανερός, φανερά, φανερόν; stopień wyższy: φανερώτερος, φανερωτέρα, φανερώτερον; stopień najwyższy: φανερώτατος, φανερωτάτη, φανερώτατονHerbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, § 313, Alpheios
(1.1) καὶ γὰρ οἱ Καρδοῦχοι φανεροὶ ἤδη ἦσαν εἰς τὸ πεδίον καταβαίνοντες. → Karduchowie bowiem byli już widoczni, jak schodzili na równinę.Ksenofont, Anabasis 4.3.24, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.1) ἀλλ᾽ ἀπελθόντες ἀπὸ τῆς νεὼς οὐ φανεροὶ ἦσαν. → lecz po odejściu od statku nie byli widoczni.Tukidydes, Wojna peloponeska 6.61.6, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.1) Τῶν δὲ ἀκινήτων πόλων τούτων ὁ μὲν ἀεὶ φανερός ἐστιν. → spośród tych nieruchomych biegunów jeden jest zawsze widoczny.Pseudo-Arystoteles, De mundo 2, Scaife ATLAS (1.2) Ποῖα δὲ φοβοῦνται καὶ τίνας καὶ πῶς ἔχοντες, ὧδ᾽ ἔσται φανερόν. → Jakich rzeczy się boją, kogo i w jakim stanie, w ten sposób stanie się to jasne.Arystoteles, Retoryka 2.5, 1382a, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.2) τὸ πρᾶγμα φανερόν ἐστιν· αὐτὸ γὰρ βοᾷ. → Sprawa jest oczywista; sama bowiem krzyczy.Arystofanes, Osy 921–922, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.2) ᾧ καὶ φανερόν ἐστιν ὅτι μέγιστον τῶν ἀγαθῶν ἅπαντες εἶναι νομίζομεν τὸ πλέον ἔχειν τῶν ἄλλων. → przez to i jest oczywiste, że wszyscy uważamy posiadanie więcej niż inni za największe z dóbr.Izokrates, Panatenaik 244, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη
(1.1-2) φανερός εἰμί + imiesłów → być widoczny / dawać się poznać jako ktoś, kto wykonuje daną czynność (1.2) φανερόν ἐστιν ὅτι … → jest oczywiste, że…
φαίνω, φανερῶς, φανερόω
(1.1) ἐκ τοῦ φανεροῦ → jawnie, otwarcie (1.1) ἐν τῷ φανερῷ → jawnie, publicznie
od φαίνω