ὀρθῶς

ὀρθῶς ()

orthôs

przysłówek (1.1) właściwie, poprawnie, prawidłowo, słusznieHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „ὀρθός”, użycia przysłówkowe „ὀρθῶς”, Scaife ATLAS

(1.1) Herbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, § 345, AlpheiosKsenofont, Hellenica 7.4.40, Scaife ViewerHerodot, Dzieje 4.59.2, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη

(1.1) ἀκούσας δὲ Ξενοφῶν ἔλεγεν ὅτι ὀρθῶς αἰτιῷντο καὶ αὐτὸ τὸ ἔργον αὐτοῖς μαρτυροίη. → Usłyszawszy to, Ksenofont powiedział, że słusznie go obwiniali, a samo zdarzenie miało świadczyć na ich korzyść.Ksenofont, Anabasis 3.3.12, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.1) ὀρθῶς γὰρ μοι ἐπέπληξας. → Bo słusznie mnie zganiłeś.Platon, Państwo 529c, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.1) πότερον οὖν καλῶς σοι δοκεῖ πεποιῆσθαι καὶ ὀρθῶς, ἢ οὔ; → Czy więc wydaje ci się, że zostało to ułożone pięknie i poprawnie, czy nie?Platon, Protagoras 339b, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη

(1.1) ὀρθῶς λέγειν → mówić poprawnie, mówić słusznie

ὀρθός

od ὀρθός; przysłówek sposobu utworzony na -ωςHerbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, § 343, Alpheios