νή ()
nḗ
partykuła (1.1) w twierdzących formułach przysięgi: na…!, doprawdy, zaisteHerbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, § 2923, Alpheios
(1.1) ́νὴ Δία ταλαιπώρων γε πραγμάτων ἐρᾷς. → Na Zeusa, doprawdy pragniesz nieszczęsnych spraw.Arystofanes, Ptaki 135, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.1) ́Νὴ τὸν Δία, εἰς καιρόν γε παρατετύχηκεν ἡμῖν ἐν τοῖς λόγοις Πρόδικος ὅδε. → Na Zeusa, ten Prodikos zjawił się nam w rozmowie w sam porę.Platon, Protagoras 340e–341a, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.1) Ἀλλὰ νὴ Δία τριήρη ἐπέδωκεν· → Ale na Zeusa ofiarował trierę.Demostenes, Przeciw Meidiasowi 160, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη
(1.1) z (1.1) νή (τὸν) Δία → na Zeusa!Platon, Protagoras 340e–341a, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη
(1.1) partykuła używana wyłącznie w twierdzących formułach przysięgi; według Smytha występuje wyłącznie w dialekcie attyckim (1.1) w przeczących formułach przysięgi używa się μά, zwykle z οὐ; w twierdzących zamiast μά częstsze jest νήHerbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, § 2894, Alpheios