μέλλω ()
méllō
czasownik (1.1) zamierzać, mieć zamiar; mieć właśnie coś zrobić, być o krok od zrobienia czegośHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „μέλλω”, Scaife ATLASHerbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, § 1959, Alpheios (1.2) mieć coś zrobić, być przeznaczonym do czegoś; o zdarzeniu: mieć nastąpić, być prawdopodobnym (1.3) zwlekać, ociągać się, wahać się, odkładać coś
(1.1-3) czasownik koniugacji I; w systemie praesentis odmienia się według koniugacji IAneks:Język starogrecki – koniugacja I, Wikisłownik (1.1-3) formy podstawowe: μέλλω, futurum μελλήσω, aoryst ἐμέλλησα; imperfectum ἔμελλον, także ἤμελλον; istnieje również aoryst ἠμέλλησα
(1.1) ́μέλλω γὰρ ὑμᾶς διδάξειν ὅθεν μοι ἡ διαβολὴ γέγονεν. → Zamierzam bowiem wyjaśnić wam, skąd wzięło się oskarżenie przeciw mnie.Platon, Obrona Sokratesa 21b, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.1) Ὃ μέλλεις ποιεῖν, μὴ λέγε. → Nie mów, co zamierzasz zrobić.Stobajos, Anthologium 3.1.172ε, przypisywane Pittakosowi, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.1) μηδὲ δεινότερ᾽ ἦν ἃ μέλλω λέγειν ὧν εἴρηκα. → ani to, co zamierzam powiedzieć, nie było straszniejsze od tego, co powiedziałem.Demostenes, Przeciw Meidiasowi 102, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.2) μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν. → Nie ukrywaj przed mną tego, co mam wycierpieć.Ajschylos, Prometeusz w okowach 625, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.2) τὰ φρονέοντ᾽ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ᾽ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον. → Rozmyślając w sercu o tym, co nie miało się spełnić.Homer, Iliada 2.36, Scaife ATLAS (1.2) μέλλεν ποτὲ οἶκος ὅδ᾽ ἀφνειὸς καὶ ἀμύμων ἔμμεναι, ὄφρ᾽ ἔτι ἐκεῖνος ἀνήρ ἐπιδήμιος ἦεν. → Ten dom miał niegdyś być bogaty i wspaniały, dopóki tamten mężczyzna przebywał w kraju.Homer, Odyseja 1.232, Scaife ATLAS (1.3) τί μέλλεις καὶ κατοικτίζῃ μάτην; → Dlaczego zwlekasz i litujesz się daremnie?Ajschylos, Prometeusz w okowach 36, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.3) ὦ οὗτος οὗτος, Οἰδίπους, τί μέλλομεν χωρεῖν; → O ty, ty, Edyp, dlaczego zwlekamy z odejściem?Sofokles, Edyp w Kolonie 1627–1628, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.3) Ἑκάβη, τί μέλλεις παῖδα σὴν κρύπτειν τάφῳ; → Hekabe, dlaczego zwlekasz z pochowaniem swojej córki w grobie?Eurypides, Hekabe 726, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη
(1.1-2) μέλλω + bezokolicznik → zamierzać / mieć coś zrobić, mieć coś nastąpić (1.1-2) z bezokolicznikiem czasu teraźniejszego, przyszłego, rzadziej aorystu; bezokolicznik czasu teraźniejszego jest częsty przy znaczeniu zamiaru, a przyszłego przy znaczeniu oczekiwania lub przewidywania (1.3) zwykle z bezokolicznikiem czasu teraźniejszego; bezokolicznik może być pominięty
(1.3) τί μέλλεις; → dlaczego zwlekasz? τί οὐ μέλλω; → oczywiście, jakżeby nie?
imiesłów μέλλων, zwłaszcza w rodzaju nijakim τὸ μέλλον i τὰ μέλλοντα, może oznaczać przyszłość lub to, co ma nastąpić u Homera, Hezjoda, liryków i tragików poświadczone są zasadniczo czas teraźniejszy i imperfectum; futurum i aoryst pojawiają się później, zwłaszcza w prozie