ποτόν ()
potón
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) napój; szczególnie winoHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „ποτός”, znaczenie II, Scaife ATLAS (1.2) woda pitna
(1.1-2) II deklinacja, rodzaj nijaki
(1.1) ἄκρητον θεῖον ποτὸν ἐντὸς ἔχοντες → zawierające w środku niezmieszany boski napójHomer, Ὀδύσσεια 2.341, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) παρεσκευάσαντο δὲ ὡς πολιορκησόμενοι καὶ σῖτα καὶ ποτά → przygotowali się na oblężenie, gromadząc żywność i napojeHerodot, Ἱστορίαι 5.34.1, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) πορεύσεσθαι ὡς διὰ φιλίας ἀσινῶς σῖτα καὶ ποτὰ λαμβάνοντας → maszerować jak przez przyjazne terytorium, bez wyrządzania szkód, biorąc żywność i napojeKsenofont, Κύρου Ἀνάβασις 2.3.27, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν → o ojczysta wodo SkamandraAjschylos, Ἀγαμέμνων 1157, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) Σπερχειὸς ἄρδει πεδίον εὐμενεῖ ποτῷ → Sperchejos nawadnia równinę dobroczynną wodąAjschylos, Πέρσαι 487, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) τάχ᾽ ἄν ἴδοις ποτὸν κρηναῖον → może ujrzysz wodę źródlanąSofokles, Φιλοκτήτης 21, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
(1.1) σῖτα καὶ ποτά → żywność i napoje
od ποτός; urzeczownikowiona forma rodzaju nijakiego