ποτός ()
potós
przymiotnik (1.1) pitny, przeznaczony do piciaHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „ποτός”, Logeion, University of Chicago
(1.1) przymiotnik trójkońcówkowy: ποτός, ποτή, ποτόν; rodzaj męski i nijaki odmieniają się według II deklinacji, rodzaj żeński według I deklinacjiHenry George Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek-English Lexicon, hasło „ποτός”, Scaife ATLAS
(1.1) τί κακόν, ὦ γύναι, χθονοτρεφὲς ἐδανὸν ἢ ποτὸν πασαμένα → jakiego zła, kobieto, skosztowałaś: zrodzonego z ziemi, jadalnego, czy pitnego?Ajschylos, Ἀγαμέμνων 1407–1409, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) πότερα δὲ χριστὸν ἢ ποτὸν τὸ φάρμακον; → czy zaś lekarstwo jest do smarowania, czy do picia?Eurypides, Ἱππόλυτος 516, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) τοὺς τε ὀχετοὺς αὐτῶν, οἳ ἐς τὴν πόλιν ὑπονομηδὸν ποτοῦ ὕδατος ἠγμένοι ἦσαν, διέφθειραν → zniszczyli też ich przewody, którymi do miasta podziemnie doprowadzano pitną wodęTukidydes, Ἱστορίαι 6.100.1, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
πίνω, πότος, ποτόν
przymiotnik odczasownikowy od πίνω
Urzeczownikowiona forma rodzaju nijakiego ποτόν oznacza „napój”, a w szczególnym użyciu również „woda pitna”.