χρώς ()
chrṓs
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) skóra, ciało, cielesna powierzchnia; także mięso w przeciwstawieniu do kościHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „χρώς”, Scaife ATLAS (1.2) barwa skóry, cera, karnacja; szerzej barwa, kolor
(1.1-2) III deklinacja; podstawowy temat χρωτ-Thomas Dwight Goodell, A School Grammar of Attic Greek, § 143.5, Dickinson College Commentaries {| class="wikitable" ! przypadek ! liczba pojedyncza ! liczba podwójna ! liczba mnoga
| χρώς | χρῶτε | χρῶτες
| χρωτός | χρωτοῖν | χρωτῶν
| χρωτί | χρωτοῖν | χρωσί(ν)
| χρῶτα | χρῶτε | χρῶτας
| χρώς | χρῶτε | χρῶτες |} obok podstawowego paradygmatu występują formy oboczne: w języku epickim i jońskim lp. χροός, lp. χροΐ oraz lp. χρόα; poświadczona jest także forma lp. χρῷ
(1.1) οὔ σφι λίθος χρὼς οὐδὲ σίδηρος. → Ich skóra nie jest z kamienia ani z żelaza.Homer, Ἰλιάς 4.510, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) στεῖλαί νῦν ἀμφὶ χρωτὶ βυσσίνους πέπλους. → Okryj teraz ciało bisiorowymi szatami.Eurypides, Βάκχαι 821, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) οὐδέ τί οἱ χρὼς σήπεται. → Jego ciało wcale nie gnije.Homer, Ἰλιάς 24.414, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) μελαίνετο δὲ χρόα καλόν. → Jej piękna cera ciemniała.Homer, Ἰλιάς 5.354, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) οὔτ᾽ ὠχρήσαντα χρόα κάλλιμον. → ani żeby jego piękna cera pobladła.Homer, Ὀδύσσεια 11.529, Dickinson College Commentaries (1.2) τί χρὼς τέτραπται; → dlaczego cera zmieniła się?Arystofanes, Λυσιστράτη 127, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) ἀμείβων χρῶτα πορφυρᾷ βαφῇ. → zmieniając barwę purpurowym zabarwieniem.Ajschylos, Πέρσαι 317, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
(1.1) ἐν χροΐ / ἐν χρῷ → tuż przy skórze; przenośnie bardzo blisko, bezpośrednio (1.1) ἐν χροΐ κείρειν / ἐν χρῷ κείρεσθαι → strzyc przy samej skórze, strzyc bardzo krótko (1.1) ξυρεῖ γὰρ ἐν χρῷ → dotyka do żywego, boleśnie dotykaSofokles, Αἴας 786, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) ἐν χρῷ παραπλεῖν → przepływać bardzo blisko, niemal ocierać się o coś
odmiana jest nietypowa: obok form z tematem χρωτ- występują zwłaszcza w epice i dialekcie jońskim formy χροός, χροΐ, χρόα. Homer regularnie używa tych form obocznych, choć sporadycznie występują u niego również formy z χρωτ-.