ἕ ()
hé
zaimek osobowy, trzecia osoba; forma biernika liczby pojedynczej (1.1) w użyciu zwrotnym: siebie, sięD.B. Monro, A Grammar of the Homeric Dialect, § 253 „The Reflexive Pronoun”, Dickinson College Commentaries (1.2) w formie enklitycznej ἑ, w użyciu anaforycznym: go, ją, je
(1.1-2) lp. zaimka osobowego trzeciej osoby; forma wspólna dla rodzaju męskiego, żeńskiego i nijakiego. Forma akcentowana: ἕ; forma enklityczna: ἑHerbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, §§ 325–326, Alpheios {| class="wikitable" ! przypadek ! liczba pojedyncza ! liczba podwójna(u Homera) ! liczba mnoga
| — | σφωε | σφεῖς
| οὗ / οὑ | σφωϊν | σφῶν
| οἷ / οἱ | σφωϊν | σφίσι(ν)
| ἕ / ἑ | σφωε | σφᾶς |} u Homera w lp. występują także ἑέ oraz enklityczne μιν
(1.1) ἀμφὶ ἓ παπτήνας → rozglądając się wokół siebieHomer, Ἰλιάς 15.574, Scaife ATLAS (1.1) εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν → dobrze przystroiwszy siebie samąHomer, Ἰλιάς 14.162, Scaife Viewer (1.1) πάντες ἀνήϊξαν, κάλεόν τέ μιν εἰς ἓ ἕκαστος → wszyscy zerwali się, i każdy wołał ją do siebieHomer, Ἰλιάς 23.203, Scaife ATLAS (1.2) ἱστάμενοι δ᾽ εἴροντο περὶ σπέος ὅττι ἑ κήδοι → stanąwszy wokół jaskini, pytali, co go trapiłoHomer, Ὀδύσσεια 9.402, Dickinson College Commentaries (1.2) Εὐρύαλος δέ ἑ αὐτὸν ἀρεσσάσθω ἐπέεσσι → Euryalos zaś niech przeprosi go samego słowamiHomer, Ὀδύσσεια 8.396, Scaife Viewer (1.2) ἄττα, πόθεν τοι ξεῖνος ὅδ᾽ ἵκετο; πῶς δέ ἑ ναῦται ἤγαγον εἰς Ἰθάκην; → Ojcze, skąd do ciebie ten przybysz przybył? jak żeglarze przywieźli go na Itakę?Homer, Ὀδύσσεια 16.57–58, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
(1.1) ἀμφί + ἕ → wokół siebie (1.1) ἕ + αὐτός → siebie sam / siebie sama / siebie samo
forma akcentowana ἕ ma przede wszystkim użycie zwrotne, natomiast enklityczna ἑ — anaforyczne; u Homera użycie zwrotne występuje szczególnie po przyimkach oraz w połączeniu z αὐτός. w tekście ciągłym akcentowana forma ἕ może występować jako ἓ, z akcentem ciężkim, np. ἀμφὶ ἓ παπτήνας. w prozie attyckiej formy tego zaimka trzeciej osoby są ograniczone: spośród nich powszechnie używane są przede wszystkim lp. οἷ i lm. σφίσι(ν), jako zaimki zwrotne pośrednie; w zwykłej funkcji zaimka osobowego trzeciej osoby używa się najczęściej form przypadków zależnych αὐτός.