-üm ()
przyrostek (1.1) … określający przynależność do mnie mój, moja, moje (1.2) … tworzący 1. -ę (1.3) … tworzący opis jaki jestem, -m (1.4) … tworzący rzeczowniki od czasowników -anie, -enie, -cja
(1.1) sözlük + -üm = sözlüğüm → słownik + mój = mój słownik (1.2) yürü(mek) + -r + -üm = yürürüm → chodzić + (aoryst) + -am = chadzam (1.3) Kudüslü + y + -üm = Kudüslüyüm → z Jerozolimy + jestem = jestem z Jerozolimy (1.4) öl(mek) + -üm = ölüm → umierać + -anie = umieranie
(1.4)
(1.1) jeśli rdzeń, do którego dodawany jest ten przyrostek kończy się na samogłoskę to przyrostek przechodzi w samo -m (1.1-4) używany z wyrazami w których ostatnią samogłoską jest ö lub ü; w przypadku innych samogłosek używane są warianty -im, -ım, -um (1.2-4) gdy rdzeń, do którego dodawany jest ten przyrostek kończy się na samogłoskę to należy dodać przed nim literę y