αἰών ()

aiṓn

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) życie, czas życia, żywotHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „αἰών”, Scaife ATLAS (1.2) wiek, pokolenie, epoka, okres; w późniejszej grece także świat rozumiany jako obecny wiek (1.3) długi czas, wieczność (1.4) rdzeń kręgowy

(1.1-4) III deklinacjaScaife ATLAS, lemma „αἰών”, zestawienie form fleksyjnych {| class="wikitable" ! !! !! |- ! | αἰών || αἰῶνες |- ! | αἰῶνος || αἰώνων |- ! | αἰῶνι || αἰῶσι(ν) |- ! | αἰῶνα || αἰῶνας |- ! | αἰών || αἰῶνες |} (1.1-4) poetycka skrócona forma : αἰῶ

(1.1) κάμμορε, μή μοι ἔτʼ ἐνθάδʼ ὀδύρεο, μηδέ τοι αἰὼν / φθινέτω. → Nieszczęsny, nie lamentuj już tutaj i niech twój życie nie marnieje.Homer, Odyseja 5.160–161, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.1) αἲ γάρ δὴ ψυχῆς τε καὶ αἰῶνός σε δυναίμην / εὖνιν ποιήσας πέμψαι δόμον Ἄϊδος εἴσω. → Obym mógł pozbawić cię duszy i życia oraz posłać do domu Hadesa.Homer, Odyseja 9.523–524, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.1) πρὶν τελευτήσαντα καλῶς τὸν αἰῶνα πύθωμαι. → zanim dowiem się, że dobrze zakończyłeś życie.Herodot, Dzieje 1.32.5, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Μνημοσύνη (1.2) καὶ μή συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ. → I nie upodabniajcie się do tego wieku.Πρὸς Ῥωμαίους 12,2, GreekBible (1.2) οὔτε ἐν τούτῳ τῷ αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι. → ani w tym wieku, ani w przyszłym.Κατὰ Ματθαῖον 12,32, GreekBible (1.2) καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον. → i w nadchodzącym wieku życie wieczne.Κατὰ Λουκᾶν 18,30, GreekBible (1.3) καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακώβ εἰς τοὺς αἰῶνας. → I będzie królował nad domem Jakuba na wieki.Κατὰ Λουκᾶν 1,33, GreekBible (1.3) αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν. → Jemu chwała na wieki. Amen.Πρὸς Ῥωμαίους 11,36, GreekBible (1.3) Ἰησοῦς Χριστὸς ἐχθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτός, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. → Jezus Chrystus wczoraj i dzisiaj ten sam, i na wieki.Πρὸς Ἑβραίους 13,8, GreekBible (1.4) Ὁ τὸν αἰῶνα φθινήσας ἑβδομαῖος ἀπέθανεν. → Ten, u kogo doszło do wyniszczenia rdzenia kręgowego, zmarł siódmego dnia.Hippokrates, Epidemiarum liber VII 122, PoesiaLatina.it

αἰωνίζω, αἰώνιος, αἰωνιότης

(1.3) ἀπʼ αἰῶνος → od dawna (1.3) διʼ αἰῶνος → wiecznie, przez cały życie (1.3) εἰς τοὺς αἰῶνας → na wieki

związane etymologicznie z αἰεί; por. łac. aevum

w dialekcie jońskim i w poezji epickiej poświadczony również jako rzeczownik rodzaju żeńskiego