-ım ()
przyrostek (1.1) … określający przynależność do mnie mój, moja, moje (1.2) … tworzący 1. -ę (1.3) … tworzący opis jaki jestem, -m (1.4) … tworzący rzeczowniki od czasowników -anie, -enie, -cja
(1.1) saç + -ım = saçım → włosy + mój = moje włosy (1.2) bak(mak) + -acak + -ım = bakacağım → patrzeć + będzie + -ę = będę patrzeć (1.3) Varşovalı + y + -ım = Varşovalıyım → z Warszawy + jestem = jestem z Warszawy (1.4) yaz(mak) + -ım = yazım → pisać + -anie = pisanie
(1.4)
(1.1) jeśli rdzeń, do którego dodawany jest ten przyrostek kończy się na samogłoskę to przyrostek przechodzi w samo -m (1.1-4) używany z wyrazami w których ostatnią samogłoską jest a lub ı; w przypadku innych samogłosek używane są warianty -im, -um, -üm (1.2-4) gdy rdzeń, do którego dodawany jest ten przyrostek kończy się na samogłoskę to należy dodać przed nim literę y