ἠέλιος ()

ēélios

rzeczownik, rodzaj męski; joński, poetyckiWilhelm Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch, hasło „ἠέλιος”, Classical Language Dictionary, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften (1.1) słońceRichard John Cunliffe, A Lexicon of the Homeric Dialect, hasło „ἠέλιος”, Logeion, University of ChicagoHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „ἥλιος”, Logeion, University of Chicago (1.2) wschód, wschodnia strona świata

(1.1-1.2) rzeczownik regularny rodzaju męskiego; II deklinacja, wzorzec rzeczowników rodzaju męskiego zakończonych na -ος; w języku epickim występuje również postać liczby pojedynczej ἠελίοιο obok ἠελίου

(1.1) ἦμος δʼ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε → gdy zaś słońce zaszło i nastał zmierzchHomer, Odyseja 10,185, Scaife ATLAS (1.1) οὔτε ποτʼ ἠέλιος φαέθων ἀκτῖσιν ἔβαλλεν → i nigdy promienne słońce nie raziło promieniamiHomer, Odyseja 5,479, Scaife ATLAS (1.1) ἠέλιος δʼ ἐπέλαμψε, μάχη δʼ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη → słońce zaś zaświeciło, a cała bitwa stała się widocznaHomer, Iliada 17,650, Scaife ATLAS (1.2) εἴτʼ ἐπὶ δεξίʼ ἴωσι πρὸς ἠῶ τʼ ἠέλιόν τε → czy idą w prawo ku jutrzence i wschodowiHomer, Iliada 12,239, Scaife ATLAS (1.2) πρὸς ζόφον, αἱ δέ τʼ ἄνευθε πρὸς ἠῶ τʼ ἠέλιόν τε → ku zachodowi, tamte zaś z dala ku jutrzence i wschodowiHomer, Odyseja 9,26, Scaife ATLAS (1.2) ἠμέν ὅσοι ναίουσι πρὸς ἠῶ τʼ ἠέλιόν τε → zarówno ci, którzy mieszkają ku jutrzence i wschodowiHomer, Odyseja 13,240, Scaife ATLAS

(1.1) ἠέλιος φαέθων → promienne słońceHomer, Odyseja 5,479, Scaife ATLAS (1.1) ἀκτίνεσσιν ἠελίοιο → promieniami słońcaHomer, Iliada 10,547, Scaife ATLAS

(1.1) ὑπʼ αὐγὰς ἠελίοιο → w świecie żywych, wśród żywych (1.1) ὄψεσθαι φάος ἠελίοιο → żyć, pozostawać przy życiu (1.1) λείψειν φάος ἠελίοιο → umrzeć

jońska i poetycka postać ἥλιος

Cunliffe wyróżnia również użycie odnoszące się do boga Słońca, zapisywanego w jego słowniku jako Ἠέλιος; należy je odróżnić od pospolitego rzeczownika ἠέλιος. U Homera ἠέλιος jest zasadniczą postacią tego rzeczownika; LSJ odnotowuje postać ἥλιος w Odysei 8,271.