κληρονομία () klēronomíā
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dziedzictwo, spadek; także dziedzictwo, spuściznaHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, wyd. 9, 1940, hasło „κληρονομία”, Scaife ATLAS, Tufts University. (1.2) posiadłość, własność, majątek, mienie
(1.1-2) I deklinacja, rodzaj żeński, typ na -ᾱ po ε, ι, ρThomas Dwight Goodell, A School Grammar of Attic Greek, §§ 65–69, red. Meagan Ayer, Dickinson College Commentaries, 2018.: M. ἡ κληρονομία, D. τῆς κληρονομίας, C. τῇ κληρονομίᾳ, B. τὴν κληρονομίαν, W. κληρονομία M. αἱ κληρονομίαι, D. τῶν κληρονομιῶν, C. ταῖς κληρονομίαις, B. τὰς κληρονομίας, W. κληρονομίαι
(1.1) ὡμολογεῖτο γὰρ παρὰ πάντων τῆς γυναικὸς εἶναι ἡ κληρονομία κατὰ τὴν ἀγχιστείαν → wszyscy bowiem zgodnie uznawali, że dziedzictwo należy do tej kobiety na mocy najbliższego pokrewieństwa.Demostenes, Πρὸς Μακάρτατον περὶ Ἁγνίου κλήρου 43,3, Scaife Viewer, Perseus Digital Library. (1.1) οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτόν, καὶ ἡμῶν ἔσται ἡ κληρονομία → To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a dziedzictwo będzie nasze.Κατὰ Μᾶρκον 12,7, The Online Greek Bible. (1.1) Εἶπεν δέ τις ἐκ τοῦ ὄχλου αὐτῷ· διδάσκαλε, εἰπὲ τῷ ἀδελφῷ μου μερίσασθαι μετ᾽ ἐμοῦ τὴν κληρονομίαν → ktoś zaś z tłumu powiedział do niego: Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, aby podzielił się ze mną spadkiem.Κατὰ Λουκᾶν 12,13, The Online Greek Bible. (1.1) ἀλλ᾽ εἰλήφασι τὴν τοῦ ὀνόματος κληρονομίαν αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ → lecz cielesne przyjemności przejęły w posiadanie nazwę.Arystoteles, Ἠθικὰ Νικομάχεια 7,13, 1153b33–34, „Μνημοσύνη. Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας”, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. (1.2) μετὰ δὲ τὰς ἡμέρας ταύτας ἀνέζευξεν ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ → po tych dniach każdy odszedł do swojej posiadłości.Septuaginta, Jdt 16,21, New Advent. (1.2) Χαλεβ ἐν τῷ μαρτύρασθαι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἔλαβεν γῆς κληρονομίαν → Kaleb, przez złożenie świadectwa w zgromadzeniu, otrzymał ziemię w posiadanie.Septuaginta, 1 Mch 2,56, BibbiaEDU, Conferenza Episcopale Italiana. (1.2) πλὴν ὅσοι εὑρίσκοντο ἐκ ἡμῶν ἐθανατοῦντο, καὶ αἱ κληρονομίαι ἡμῶν διηρπάζοντο → ci zaś spośród nas, których znajdowano, byli zabijani, a nasze posiadłości były grabione.Septuaginta, 1 Mch 6,24, BibbiaEDU, Conferenza Episcopale Italiana.
(1.1) κληρονομία κατὰ τὴν ἀγχιστείαν → dziedzictwo / spadek z tytułu najbliższego pokrewieństwa
κληρονομέω, κληρονόμημα, κληρονόμος
(1.2) LSJ wydziela użycie w znaczeniu „własność, posiadłość, majątek” i poświadcza je przede wszystkim w Septuagincie.