κατάσχεσις () katáschesis
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) powstrzymywanie, zatrzymywanie, wstrzymywanie, zatrzymanieHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „κατάσχεσις”, Logeion, University of Chicago. (1.2) posiadanie, objęcie w posiadanie; posiadłość, własność (1.3) stosunek, nastawienie, postawa wobec kogoś
(1.1-3) III deklinacja, rzeczownik żeński na -σις; temat fleksyjny z obocznymi postaciami κατασχεσι- / κατασχεσε-Thomas Dwight Goodell, A School Grammar of Attic Greek, §§ 130–131, „Stems in -ι and -υ”, Dickinson College Commentaries. przypadek liczba pojedyncza liczba podwójna liczba mnoga mianownik κατάσχεσις κατασχέσει κατασχέσεις dopełniacz κατασχέσεως κατασχέσεοιν κατασχέσεων celownik κατασχέσει κατασχέσεοιν κατασχέσεσι(ν) biernik κατάσχεσιν κατασχέσει κατασχέσεις wołacz κατάσχεσι κατασχέσει κατασχέσεις
(1.1) Πνεύματος δὲ κατάσχεσις τοὺς πόρους διαναγκάσαι καὶ τὸ δέρμα λεπτῦναι καὶ τὸ ὑγρὸν ἐκ τοῦ δέρματος ἐξῶσαι δύναται. → Wstrzymywanie oddechu może rozszerzać pory, ścieńczać skórę i wypychać wilgoć ze skóry.Hipokrates, Περὶ διαίτης 2,64, A Digital Corpus for Graeco-Arabic Studies. (1.2) καὶ δώσω σοι καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σὲ τὴν γῆν, ἣν παροικεῖς, πᾶσαν τὴν γῆν Χαναάν, εἰς κατάσχεσιν αἰώνιον → i dam tobie oraz twojemu potomstwu po tobie całą ziemię Kanaan na wieczne posiadanie.Γένεσις 17,8, The Septuagint: LXX, Greek Orthodox Archdiocese of America. (1.2) τῷ ἱερεῖ ἔσται κατάσχεσις αὐτοῦ → będzie on posiadłością kapłana.Λευιτικόν 27,21, The Septuagint: LXX, Greek Orthodox Archdiocese of America. (1.2) καὶ ἐπηγγείλατο δοῦναι αὐτῷ εἰς κατάσχεσιν αὐτὴν καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ μετ᾽ αὐτόν → i obiecał dać mu ją w posiadanie oraz jego potomstwu po nim.Πράξεις Ἀποστόλων 7,5, The Online Greek Bible. (1.3) κατάσχεσις φιλικὴ πρὸς τὸν πέλας → przyjazny stosunek do bliźniego.Hans von Arnim (red.), Stoicorum Veterum Fragmenta, t. III, fr. 24, Lipsiae: B. G. Teubner, 1903, Internet Archive.
(1.1) dopełniacz określający to, co jest zatrzymywane: πνεύματος κατάσχεσις → wstrzymywanie oddechu (1.2) εἰς + biernik: εἰς κατάσχεσιν → w posiadanie, jako posiadłość
(1.2) εἰς κατάσχεσιν αἰώνιον → na wieczne posiadanie
κατέχω, σχέσις
od κατέχω
(1.1) znaczenie „powstrzymywanie, zatrzymywanie” jest poświadczone klasycznie m.in. u Hipokratesa w wyrażeniu πνεύματος κατάσχεσις „wstrzymywanie oddechu”. (1.2) znaczenie „posiadanie, posiadłość” jest szczególnie dobrze poświadczone w Septuagincie oraz w Dziejach Apostolskich.