ἐναντίος ()
enantíos
przymiotnik (1.1) znajdujący się naprzeciw, przeciwległy, zwrócony ku komuś lub czemuś z przeciwnej stronyHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „ἐναντίος”, Scaife ATLAS (1.2) nadchodzący z naprzeciwka, wychodzący na spotkanie; poruszający się w przeciwnym kierunku (1.3) przeciwstawiający się, wrogi, stający lub walczący przeciw komuś; rzeczownikowo w liczbie mnogiej: przeciwnicy, wrogowie (1.4) przeciwny, odwrotny, sprzeczny; rzeczownikowo, zwłaszcza w rodzaju nijakim liczby mnogiej: rzeczy przeciwne, przeciwieństwa
(1.1–4) II deklinacja w rodzaju męskim i nijakim; I deklinacja w rodzaju żeńskim
(1.1) ἀκταὶ δὲ προβλῆτες ἐναντίαι ἀλλήλῃσινHomer, Odyseja 10.89, Scaife ATLAS → Wysunięte cyple zaś leżały naprzeciw siebie. (1.1) Πάτροκλος δὲ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇHomer, Iliada 9.190, Scaife ATLAS → Patroklos zaś sam siedział naprzeciw niego w milczeniu. (1.1) ἕζετʼ ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἐναντίη, ἐν πυρὸς αὐγῇHomer, Odyseja 23.89, Scaife ATLAS → potem usiadła naprzeciw Odyseusza, w blasku ognia. (1.2) οἳ δʼ, ὥς τʼ ἀμητῆρες ἐναντίοι ἀλλήλοισινHomer, Iliada 11.67, Scaife ATLAS → oni zaś, niczym żniwiarze idący naprzeciw siebie. (1.2) ἔνθʼ ἄλοχος πολύδωρος ἐναντίη ἦλθε θέουσαHomer, Iliada 6.394, Scaife ATLAS → tam wybiegła mu na spotkanie hojnie obdarowana małżonka. (1.2) ἄνεμος βορρᾶς ἐναντίος ἔπνειKsenofont, Anabaza 4.5.3, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας → Wiał przeciwny wiatr północny. (1.3) τώ οἱ ἀποκρινθέντε ἐναντίω ὁρμηθήτηνHomer, Iliada 5.12, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας → Ci dwaj, odłączywszy się, ruszyli przeciw niemu. (1.3) οἵ δʼ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν ἈχαιῶνHomer, Iliada 5.497, rękopis Venetus A, Scaife ATLAS → oni zaś zawrócili i stanęli przeciw Achajom. (1.3) εἰ μὴ ἕλοιεν οἱ ἐναντίοιTukidydes, Wojna peloponeska 4.131.1, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας → gdyby przeciwnicy go nie zdobyli. (1.4) καὶ σμικρὰ καὶ δίκαια καὶ τἀναντίαSofokles, Antygona 667, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας → zarówno to, co drobne i słuszne, jak i to, co przeciwne. (1.4) ἐναντία λέγει αὐτὸς αὑτῷ ὁ ποιητής;Platon, Protagoras 339b, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας → czy poeta mówi rzeczy sprzeczne sam sobie? (1.4) Ὀρφεῖ δὲ γλῶσσαν τὴν ἐναντίαν ἔχειςAjschylos, Agamemnon 1629, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας → Masz zaś język przeciwny Orfeuszowemu.
(1.1) z celownikiem oraz dopełniaczem (1.3) z dopełniaczem oraz celownikiem (1.4) najczęściej z dopełniaczem, także z celownikiem
ἐν- + ἀντίοςRichard John Cunliffe, A Lexicon of the Homeric Dialect, hasło „ἐναντίος”, Scaife ATLAS
u Homera poświadczona jest również żeńska forma ἐναντίη; regularną formą żeńską jest ἐναντία