ὦ ()
ô
wykrzyknik (1.1) o; używany w bezpośrednim zwrocie do adresataHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „ὦ”, Logeion, University of ChicagoThomas Dwight Goodell, A School Grammar of Attic Greek, § 61a, Dickinson College CommentariesWilfred E. Major, Michael Laughy, Ancient Greek for Everyone, „Introduction to the Vocative”, Dickinson College Commentaries czasownik, forma fleksyjna (2.1) pierwsza osoba liczby pojedynczej czasu teraźniejszego trybu łączącego strony czynnej od εἰμί („być”)Thomas Dwight Goodell, A School Grammar of Attic Greek, § 384a, Dickinson College Commentaries
(1.1) Ὁρᾷς, ὦ Μέλητε, ὅτι σιγᾷς. → widzisz, o Meletosie, że milczyszPlaton, Ἀπολογία Σωκράτους 24d, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) ἐγώ, ὦ ἄνδρες, θύομαι μὲν ὡς ὁρᾶτε ὁπόσα δύναμαι. → ja, o mężowie, składam ofiary, jak widzicie, tyle, ile mogęKsenofont, Κύρου Ἀνάβασις 5.6.28, Scaife Viewer, Perseus Digital Library (1.1) ὦ οὗτος, Αἶας, δεύτερόν σε προσκαλῶ. → hej ty, Ajaksie, wołam cię po raz drugiSofokles, Αἴας 89, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (2.1) καὶ σὺν ὑμῖν μὲν ἂν οἶμαι εἶναι τίμιος ὅπου ἂν ὦ. → i z wami, jak sądzę, byłbym szanowany, gdziekolwiek bym byłKsenofont, Κύρου Ἀνάβασις 1.3.6, Scaife Viewer, Perseus Digital Library (2.1) ὅπου ἂν ὦ. → gdziekolwiek bym byłEpiktet, Διατριβαί 4.7.14, Wikisource (2.1) ἀλλ᾽ ὑπεσχόμην πρεσβεύσειν, ἐὰν ὦ δυνατός. → lecz obiecałem posłować, jeśli będę w stanieAjschines, Περὶ τῆς παραπρεσβείας 94, Wikisource
(1.1) używane w bezpośrednim zwrocie do adresata, przede wszystkim przy formie wołacza; może również występować przy mianowniku użytym adresatywnie (2.1) występuje m.in. w nieokreślonych zdaniach względnych z ἄν, np. ὅπου ἂν ὦ → „gdziekolwiek bym był”Thomas Dwight Goodell, A School Grammar of Attic Greek, § 620, Dickinson College Commentaries
(1.1) ὦ nie musi samo wyrażać emocji; może jedynie sygnalizować bezpośredni zwrot do adresata i dlatego w przekładzie może pozostawać bez osobnego odpowiednika (1.1) w samodzielnym wykrzyknieniu wyrażającym m.in. zdziwienie, radość lub ból zwykle stosowany jest zapis ὤ, natomiast ὦ jest typowe w bezpośrednim zwrocie do adresata; rozróżnienie to nie jest jednak bezwyjątkowe (2.1) forma powstała z ἐ(σ)ω przez zanik σ i kontrakcję do ὦ