ἤν ()
ḗn
spójnik (1.1) w zdaniu warunkowym: jeśli, jeżeliHerbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, §§ 2280–2283, 2323–2337, AlpheiosD.B. Monro, A Grammar of the Homeric Dialect, §§ 291–294, Dickinson College Commentaries (1.2) w zdaniu wyrażającym cel lub nadzieję przedstawiane jako możliwość niepewna: w nadziei, że; aby, żebyRichard John Cunliffe, A Lexicon of the Homeric Dialect, hasło „ἤν”, Scaife ATLAS (1.3) w zdaniu dopełnieniowym: czy wykrzyknik (2.1) przy zwracaniu uwagi na coś wskazywanego lub przedstawianego: oto, patrzHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „ἤν”, Logeion
(1.1) ἀτὰρ ἤν ποτε δασμός ἵκηται → ale jeśli kiedyś nastąpi podziałHomer, Ἰλιάς 1,166, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.1) πεζὸν ἐόντʼ, ἢν μή τις ἔχῃ ἐυεργέα νῆα → będąc pieszym, jeśli ktoś nie ma dobrze zbudowany okrętHomer, Ὀδύσσεια 11,159, Scaife ATLAS (1.1) ἢν δʼ ἐγγύς ἔλθῃ θάνατος, οὐδείς βούλεται θνῄσκειν → jeśli zaś śmierć zbliży się, nikt nie chce umieraćEurypides, Ἄλκηστις 671–672, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) ἐμὲ πρόες, ἤν πού τι φόως Δαναοῖσι γένωμαι → puść mnie, w nadziei, że może zostanę jakimś światłem dla DanaówHomer, Ἰλιάς 16,39, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) ἤν τίς τοι εἴπῃσι βροτῶν → w nadziei, że ktoś ze śmiertelników ci powieHomer, Ὀδύσσεια 1,282, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.2) ἤν πως ἡλικίην αἰδέσσεται ἠδʼ ἐλεήσῃ γῆρας → w nadziei, że może uszanuje wiek i ulituje się nad starościąHomer, Ἰλιάς 22,419–420, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.3) ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή → aby zobaczyć, czy ci pomoże miłość i łożeHomer, Ἰλιάς 15,32, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (2.1) ἢν ἰδού, καὶ δὴ πέπαυμαι → oto, patrz, i już przestałemArystofanes, Εἰρήνη 327, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (2.1) ἢν ἰδού· καὶ δὴ τινάσσει κρᾶτα → oto, patrz; i już potrząsa głowąEurypides, Ἡρακλῆς Μαινόμενος 867, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (2.1) ἢν ἰδού → oto, patrzArystofanes, Βάτραχοι 1390, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
(1.1-3) z trybem łączącym (1.1) występuje m.in. w bardziej wyrazistych warunkach przyszłych oraz w warunkach ogólnych (1.1) ἤν μή → jeśli nie (1.1) ἤν περ → nawet jeśli, chociaż (1.2) u Homera może wprowadzać zdanie o funkcji celowej po wypowiedzi wyrażającej wolę, polecenie lub zamiar; cel jest przy tym przedstawiony jako możliwość niepewna (1.3) może wprowadzać zdanie dopełnieniowe o znaczeniu czy
(1.1-3) εἰ, ἄν, ἐάν (2.1) ἰδού, ἠνίδε
(1.1-3) z połączenia εἰ + ἄν
(1.1-3) ἤν jest jedną z form używanych obok ἐάν i ἄν z trybem łączącym. ἐάν jest zwykłą postacią w prozie attyckiej i inskrypcjach, natomiast ἤν występuje w dialekcie jońskim oraz u starszych autorów attyckich, w szczególności u tragików i Tukidydesa (2.1) LSJ ujmuje wykrzyknik ἤν jako odrębne hasło homonimiczne wobec spójnika