-im

-im ()

przyrostek (1.1) … określający przynależność do mnie mój, moja, moje (1.2) … tworzący 1. -ę (1.3) … tworzący opis jaki jestem, -m (1.4) … tworzący rzeczowniki od czasowników -anie, -enie, -cja

(1.1) ev + -im = evim → dom + mój = mój dom (1.2) çek(mek) + -ecek + -im = çekeceğim → ciągnąć + będzie + -ę = będę ciągnąć (1.3) Mekkeli + y + -im = Mekkeliyim → z Mekki + jestem = jestem z Mekki (1.4) giy(mek) + -im = giyim → ubierać + -anie = ubranie

(1.4)

(1.1) jeśli rdzeń, do którego dodawany jest ten przyrostek kończy się na samogłoskę to przyrostek przechodzi w samo -m (1.1-4) używany z wyrazami w których ostatnią samogłoską jest e lub i; w przypadku innych samogłosek używane są warianty -ım, -um, -üm (1.2-4) gdy rdzeń, do którego dodawany jest ten przyrostek kończy się na samogłoskę to należy dodać przed nim literę y