ἄρουρα ()
ároura
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pole, rola, ziemia uprawnaHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „ἄρουρα”, Scaife ATLASRichard John Cunliffe, A Lexicon of the Homeric Dialect, hasło „ἄρουρα”, Scaife ATLAS (1.2) ziemia, grunt, gleba; także Ziemia jako powierzchnia świata (1.3) ziemia, kraj, ojczyzna (1.4) pole, rola; o kobiecie jako tej, która przyjmuje nasienie i wydaje owocA Greek-English Lexicon, hasło „ἄρουρα”, Logeion, University of Chicago (1.5) arura; egipska jednostka miary powierzchni gruntu, odpowiadająca kwadratowi o boku stu łokci egipskichHerodot, Ἱστορίαι 2.168
(1.1-5) regularna I deklinacja, w odmianie attyckiej według wzorca χώρα: ἄρουρα, ἀρούρας, rodzaj żeńskiThomas Van Nortwick, Rob Hardy, Homer: Odyssey 12.364–396, słownictwo: „ἄρουρα –ας ἡ”, Dickinson College Commentaries w języku homeryckim i jońskim istnieje ἀρούρης
(1.1) ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι → miał zaś pól pod dostatkiemHomer, Ἰλιάς 14.122, Scaife ATLAS (1.1) ὅτε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας → gdy śnieg pokrył polaHomer, Ἰλιάς 10.7, Scaife ATLAS (1.1) ἐδάσσαιτʼ ἀρούρας → podzielił polaHomer, Ὀδύσσεια 6.10, Scaife ATLAS (1.2) ὀλίγη δʼ ἦν ἀμφὶς ἄρουρα → mało ziemi było między nimiHomer, Ἰλιάς 3.115, Scaife ATLAS (1.2) ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν → ciągnęli czarną noc nad życiodajną ziemięHomer, Ἰλιάς 8.486, Scaife ATLAS (1.2) ἄρνε δύω καὶ οἶνον, ἐΰφρονα καρπὸν ἀρούρης → dwa barany i wino, dobry plon ziemiHomer, Ἰλιάς 3.246, Homer Multitext Project, Venetus A, fol. 46v (1.3) ποῦ δέ νύ οἱ γενεή καὶ πατρίς ἄρουρα → gdzie zaś jest jego ród i ojczysta ziemiaHomer, Ὀδύσσεια 1.407, Scaife ATLAS (1.3) τῇ δεκάτῃ δʼ ἤδη ἀνεφαίνετο πατρίς ἄρουρα → dziesiątego dnia już ukazała się ojczysta ziemiaHomer, Ὀδύσσεια 10.29, Scaife ATLAS (1.3) ποῦ δέ νύ οἱ γενεή καὶ πατρίς ἄρουρα → gdzie zaś jest jego ród i ojczysta ziemiaHomer, Ὀδύσσεια 20.193, Scaife ATLAS (1.4) ὅστε ματρὸς ἁγνὰν σπείρας ἄρουραν, ἵνʼ ἐτράφη → który obsiał czyste pole matki, w którym sam wyrósłAjschylos, Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας 753–755, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.4) γυναῖκά τε οὐ γυναῖκα, μητρῴαν δʼ ὅπου κίχοι διπλῆν ἄρουραν οὗ τε καὶ τέκνων → szukał kobiety, lecz nie żony, lecz matczynego podwójnego pola swojego i swoich dzieciSofokles, Οἰδίπους Τύραννος 1255–1257, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.4) ὡς εἰς ἄρουραν τὴν μήτρα ἀόρατα ὑπὸ σμικρότητος καὶ ἀδιάπλαστα ζῷα κατασπείραντες → jak gdyby zasiali w macicy jak w pole niewidzialne z powodu małości i nieukształtowane istotyPlaton, Τίμαιος 91d, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1.5) ἡ δέ ἄρουρα ἑκατόν πηχέων ἐστὶ Αἰγυπτίων πάντῃ → arura zaś ma sto egipskich łokci z każdej strony (1.5) τοῖσι ἐπὶ τῶν προτέρων βασιλέων δεδόσθαι ἐξαιρέτους ἑκάστῳ δώδεκα ἀρούρας → za poprzednich królów każdemu było danych dwanaście arurHerodot, Ἱστορίαι 2.141, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (1.5) τῆς ἀποτεταγμένης ἀρτάβης τῇ ἀρούρᾳ τῆς ἱερᾶς γῆς → z wyznaczonej artaby na arurę świętej ziemiOGIS 90.30, dekret z Rosetty, 196 p.n.e., PHI Greek Inscriptions
(1.1) πυρῶν ἄρουρα → pole pszenicy (1.2) ζείδωρος ἄρουρα → życiodajna ziemia (1.3) πατρίς ἄρουρα → ojczysta ziemia, ojczyzna
(1.2-3) γῆ
ἀρόω, ἀρουραῖος
(1.2) ἄχθος ἀρούρης → ciężar ziemi; bezużyteczny człowiek, ktoś, kto jest ciężarem dla świataHomer, Ἰλιάς 18.104, Scaife Viewer
od ἀρόω „orać”
(1.1-4) u Homera i w innych tekstach jońskich występują formy z η w przypadkach zależnych liczby pojedynczej, np. ἀρούρης, podczas gdy odmiana attycka ma ἀρούρας