σείριος ()
seírios
przymiotnik (1.1) palący, skwarny, żarzący; zwłaszcza w odniesieniu do letniego żaruAnatole Bailly, Dictionnaire grec-français, hasło „σείριος”, w: Classical Language Dictionary, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften (1.2) niszczący, zgubnyHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „σείριος”, Scaife ATLAS
(1.1-2) przymiotnik regularny o trzech zakończeniach: σείριος (rodzaj męski), σειρία (rodzaj żeński), σείριον (rodzaj nijaki)Herbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, §§ 286–287 • rodzaj męski σείριος odmienia się według II deklinacji, według wzorca rodzaju męskiego na -ος • rodzaj żeński σειρία odmienia się według I deklinacji, według wzorca rodzaju żeńskiego na -α; ponieważ przed końcówką stoi ι, zachowuje -α w całej liczbie pojedynczej • rodzaj nijaki σείριον odmienia się według II deklinacji, według wzorca rodzaju nijakiego na -ον
(1.1) ἀκτὶς Σειρία → palący promieńLykofron, Aleksandra 397, Itinera Electronica, Université catholique de Louvain (1.2) σείριαί τε νᾶες → i zgubne okrętyTymoteusz z Miletu, Persowie (fr. 791 PMG), w. 178–179, Bibliotheca Augustana
(1.1) σείριον πάθος → udar cieplnyHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „σειρίασις”, w: Classical Language Dictionary, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften