κατευοδόω ()
kateuodóō
czasownik (1.1) powodzić się, udać się, przebiegać pomyślnie; przechodnio: zapewniać powodzenie, przynosić pomyślnośćHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „κατευοδόω”, Scaife ATLAS
(1.1) czasownik kontraktowy na -όω; odmiana według I koniugacji; w systemie praesentis samogłoska ο tematu ulega kontrakcji z samogłoską końcówki, np. κατευοδῶ, κατευοδοῖς, κατευοδοῖ, κατευοδοῦμεν, κατευοδοῦτε, κατευοδοῦσι(ν)Herbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, §§ 498–499, Alpheios Project
(1.1) καὶ εἶπαν αὐτῷ· Ἐπερώτησον δὴ ἐν τῷ θεῷ, καὶ γνωσόμεθα εἰ κατευοδοῖ ἡ ὁδὸς ἡμῶν, ἣν ἡμεῖς πορευόμεθα ἐπ᾽ αὐτήν → i powiedzieli mu: zapytaj więc Boga, a dowiemy się, czy nasza droga, którą idziemy, powiedzie sięSeptuaginta, Κριταί 18,5, Deutsche Bibelgesellschaft (1.1) καὶ πάντα, ὅσα ἂν ποιῇ, κατευοδωθήσεται → i wszystko, co czyni, powiedzie sięSeptuaginta, Ψαλμοί 1,3, Deutsche Bibelgesellschaft (1.1) λαμβάνοντος δῶρα ἀδίκως ἐν κόλποις οὐ κατευοδοῦνται ὁδοί, ἀσεβὴς δὲ ἐκκλίνει ὁδοὺς δικαιοσύνης → u tego, kto przyjmuje niesprawiedliwie dary w zanadrzu, drogi nie przebiegają pomyślnie; bezbożny zaś zbacza z dróg sprawiedliwościSeptuaginta, Παροιμίαι Σολομῶντος 17,23, Μυριόβιβλος
(1.1) w użyciu nieprzechodnim: ὁδός + κατευοδόω → droga + przebiegać pomyślnie, powieść się (1.1) w użyciu przechodnim z osoby: κατευοδόω + → zapewniać komuś powodzenie, przynosić komuś pomyślność
(1.1) εὐοδέω
rzeczowniki: κατευόδωσις