ἐκρίπτω ()
ekríptō
czasownik (1.1) wyrzucać, rzucać precz, wyrzucać na zewnątrz, wypędzać; także wydzielać, wypuszczać (np. o płynie)Henry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „ἐκρίπτω”, Scaife ATLAS (1.2) w stronie biernej: rozprzestrzeniać się, rozpraszać się, rozlokowywać się
(1.1-2) czasownik I koniugacji; typ spółgłoskowy, utworzony od tego samego tematu co ῥίπτω: ῥιφ-/ῥῑφ-; w systemie praesentis połączenie φ + τ daje πτ. Odmiana według wzorca I koniugacji.Thomas Dwight Goodell, A School Grammar of Attic Greek, §§ 257–258, Dickinson College CommentariesHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „ῥίπτω”, Scaife ATLAS w formach z augmentem augment występuje po przedrostku ἐκ-, por. ἐξερρίπτουν, ἐξερρίφη, ἐξερρίφησαν; istnieją także m.in. ἐκρίψας, ἐκρίψειν, ἐκριφήσεται i ἐξερριμμένα.Septuaginta, wyd. Alfred Rahlfs, Robert Hanhart, Machabaeorum II 5,10, Deutsche BibelgesellschaftSeptuaginta, wyd. Alfred Rahlfs, Robert Hanhart, Machabaeorum II 9,15, Deutsche BibelgesellschaftSeptuaginta, wyd. Alfred Rahlfs, Robert Hanhart, Machabaeorum II 10,30, Deutsche BibelgesellschaftSeptuaginta, wyd. Alfred Rahlfs, Robert Hanhart, Sophonias 2,4, Deutsche BibelgesellschaftSeptuaginta, wyd. Alfred Rahlfs, Robert Hanhart, Baruch 2,25, Deutsche Bibelgesellschaft
(1.1) εἰς δὲ τοὺς ὑπεναντίους τοξεύματα καὶ κεραυνοὺς ἐξερρίπτουν → na przeciwników zaś miotali pociski i piorunySeptuaginta, wyd. Alfred Rahlfs, Robert Hanhart, Machabaeorum II 10,30, Deutsche Bibelgesellschaft (1.1) σὺν τοῖς νηπίοις ἐκρίψειν θηρίοις → rzucić wraz z dziećmi dzikim zwierzętomSeptuaginta, wyd. Alfred Rahlfs, Robert Hanhart, Machabaeorum II 9,15, Deutsche Bibelgesellschaft (1.1) ὅτι ἐξερρίφη καὶ ἐξεβλήθη εἰς γῆν, ἣν οὐ ᾔδει → ponieważ został wyrzucony i wypędzony do ziemi, której nie znałSeptuaginta, wyd. Alfred Rahlfs, Robert Hanhart, Ieremias 22,28, Deutsche Bibelgesellschaft (1.2) καὶ ἐξερρίφησαν ἐν Λεχι → i rozlokowali się w LechiSeptuaginta, wyd. Alfred Rahlfs, Robert Hanhart, Iudices 15,9, Deutsche Bibelgesellschaft
(1.1) ἐκρίπτω + → wyrzucać / rzucać kogoś lub coś
czasowniki: ῥίπτω rzeczowniki: ἔκριψιςHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, A Greek-English Lexicon, hasło „ἔκριψις”, Scaife ATLAS
ἐκ + ῥίπτωGræsk-Dansk Ordbog, hasło „ἐκ-ρίπτω”, Det Danske Sprog- og Litteraturselskab
LSJ poświadcza również szczególne użycie strony biernej w odniesieniu do mówcy: zostać przepędzonym podczas przemawiania; por. Ajschines, Περὶ τῆς παραπρεσβείας 2.153: μεταξὺ λέγων ὑφʼ ὑμῶν ἐξερρίφη → podczas przemawiania został przepędzony przez was.